yYAXssKCQaUWZcXZ79RJTBLvo-c;SfREtjZ9NYeQnnVMC-CsZ9qN6L0 Finance, Economics, Globus, Brokers, Banks, Collateral-Oriano Mattei: aprile 2012

video

Loading...

lunedì 30 aprile 2012

30 Aprile 2012


Petak - Informacija koju su ovih dana prenijeli mediji u Italiji i Crnoj Gori da je eksploziv korišten prilikom ubistva čuvenog italijanskog sudije Paola Borselina na Siciliji prije ravno dvadeset godina stigao iz Crne Gore, nije iznenadila one koji su upućeni u tokove prekograničnog šverca. Posebno u svijetlu dešavanja devedesetih godina prošlog vijeka, kada je Crna Gora u jednom periodu bila utočište za odbjegle italijanske mafijaše.
Italijanski list La Gazeta del Mezođorno pozvao se na navode neimenovanog pokajnika iz mafijaških redova Sakre Korone Unite koji je tvrdio da je eksploziv stigao iz bivše Jugoslavije, najvjerovatnije iz Crne Gore.
Ovaj mafijaš pokajnik rekao je da je u to vrijeme u Crnoj Gori boravilo mnogo italijanskih bjegunaca od pravde pod zaštitom vlasti, što je bila usluga za veliku količinu novca koji je u Crnu Goru dospijevao od šverca cigareta.
Monitorov izvor iz crnogorske policije objašnjava da je od 1992. pa sve negdje do 1997. godine u Crnoj Gori boravio veliki broj pripadnika dvije italijanske mafijaške organizacije – Kamore iz Napulja i Sakre Korone Unite (Udruženja Sveti Vijenac ili Sveta Ujedinjena Kruna), koji su predvodili švercerske poslove sa cigaretama, drogom i oružjem. Sakre Korone Unita ima svoje klanove u Bariju, Brindiziju i Pulji.
„Među tim klanovima često se javljaju sukobi oko prevlasti u određenim poslovima. Tako je klan iz Kalabrije Sarasepta ili Tarda protjeran iz Zelenike kod Herceg Novog zbog sukoba oko podjele para od droge. Protjerao ih je klan Brindizi koji je potom preuzeo poslove iz Zelenike i preselio ih u Bar", kaže naš izvor.
Prema njegovim riječima, na čelu Sakre Korone Unite, kao glavni eksponent, nalazi se Franćesko Prudentini.
„Upravo je Prudentini, zvani Ćićo Kesa, upravljao poslovima u Baru, odnosno Crnoj Gori. U Crnoj Gori boravili su i mnogi drugi pripadnici ove mafijaške porodice, kao što su, na primjer, Stano Bendeto, koji je uhapšen 1996. godine u Italiji i pristao na saradnju s policijom. Kodno ime u švercu mu je bilo Andrijano", priča Monitorov izvor iz crnogorske policije.
On još navodi imena Franćeska Sparka i Santa Vanćenta, koji je ubijen u septembru 1998. godine. Do Crne Gore je stizao i Đuzepe Galamare.
„Galamare je bio vođa četvrti Karosi u Bariju. Kodno ime mu je bilo Panućo. Uhapšen je i postao pokajnik u procesu protiv mafije", kaže ovaj policijski izvor.
Finansijski mentor za pranje novca ove mafijaške porodice u Švajcarskoj je Karlo Konstanto. On je, kaže naš izvor, uvoznik i trgovac oružjem.
Važne karike u ovoj mafijaškoj porodici su braća Larasepta – Rafael, Tomas i Donato. Oni su iz Kalabrije. Likvidatori u Sante Korone Unita su Belvisko Franćesko iz Barija, kao i Vito Rosini.
„Jedan od likvidatora je i Vito Dantonis, takođe iz Barija. On je 13. decemra 1995. godine u mjestu Poda kod Herceg Novog ubio jednog policijskog doušnika", otkriva naš izvor.
Glavni uvoznici cigareta iz Crne Gore u to vrijeme su bili Adrijan Korti, koji je takođe radio i s eksplozivom i drogom, kao i Đela Mare, Stane Bendeto i Sarno Konstanto.
„Glavno skladište cigareta u Crnoj Gori bilo je pri jednoj državnoj firmi, odakle su odvožene u skladišta u Italiji. Glavni nosilac dozvole za izvoz cigareta bio je Franko Delatore, a glavni čovjek u Sakre Korone Unita za potkupljivanje izvršnih vlasti i u Italiji i u Crnoj Gori bio izvjesni Anđelo Nanoni", tvrdi ovaj policijski izvor.
Veletrgovac oružjem i cigaretama bio je i Alfonso Macarela, dok je s drogama radio Đuzepe Avaljano. Značajna imena iz ove mafijaške porodice koja su imala veze sa Crnom Gorom su i Vito de Emido, Đuzepe Tadesko, Roberto Sanjola, Franćesko Sparćo, Enriko Rispoli, Antonio Paganini, Ćiro Armento, Nikolo Solaka, Antonio Luperti, Salvatore Luperti, Antonio de Nikolo, Anđelo Rogoli, Teodore Vindiće, Đuzepe Masaro, Antonio Anđano, Antonio Taljente, Salvadore Taljente i mnogi, mnogi drugi.
Prema našem policijskom izvoru, glavna veza između Crne Gore i italijanske mafije bio je Vito Bulone.
„U to vrijeme bilo je i velikih obračuna unutar mafije. Tako je 16. septembra 1998. godine na periferiji Bara ubijen Santo Vantađo, zvani Santini. Njega su zbog prevlasti unutar mafijaške grupe oko droge, cigareta i oružja ubili mafijaši iz Sekre Korone Unite", priča naš izvor.
Prema njegovim riječima, svi ovi italijanski mafijaši i mafijaški bosovi u Crnoj Gori boravili su u periodu od 1992. do 1997. godine, i to uglavnom na području Bara i Herceg Novog. Tada im je iz nekih razoga otkazano „gostoprimstvo" pa su se preselili u Albaniju i druge za šverc pogodne destinacije.
„Znajući sve to, nije uopšte nemoguće da je eksploziv koji je korišten u atentatu na italijanskog sudiju Paola Borsalina stigao iz Crne Gore", kaže Monitorov policijski izvor.
Sudija Borsalino ubijen je 19. jula 1992. godine sa Siciliji, u stravičnoj eksploziji ispred kuće njegove majke u Palermu. Mediji ovih dana podsjećaju da su tada u atentatu poginuli i njegova supruga i tri člana ličnog obezbjeđenja. Borsalino je zajedno s kolegom Đovanijem Falkoneom, koji je takođe ubijen dva mjeseca ranije, pokrenuo najveći proces u italijanskom sudstvu protiv organizovanog kriminala, tokom kojeg je uhapšen veliki broj mafijaških šefova. Na temeljima Borsalinovog rada, pišu mediji, zasniva se i današnja DIA, Istražna direkcija za borbu protiv mafije.
Da je eksploziv iz Crne Gore vrlo cijenjen na crnom tržištu govori i skoriji slučaj, kada je albanska policija saopštila da je eksplozivna naprava kojom je, u septembru prošle godine, ubijen 33-godišnji sudija Skerdilajd Konomi, takođe najvjerovatnije napravljena u Crnoj Gori.
Konomi je stradao kada je u centru Valone u Albaniji odletio u vazduh njegov mercedes. Policija je tokom uviđaja pronašla djelove mobilnog telefona koji nije bio sudijin, i magnet kojim je plastični eksploziv bio pričvršćen za auto. Predsjednik Albanije Bamir Topi, izjavio je da je Konomi stradao kao žrtva sve jače želje mafije i organizovanog kriminala da utiču na pravosudni sistem te zemlje.
Na osnovu jedinstvenog hemijskog sastava s velikom vjerovatnoćom utvrđeno je da je eksploziv koji je korišćen u atentatu na bivšeg makedonskog predsjednika Kira Gligorova – proizveden u Beranama. Atentat na Gligorova izvršen je oktobra 1995. godine uz pomoć parkiranog auta-bombe, koji je ekslodirao preko puta hotela Bristol u Skoplju, u trenutku kada su pored njega prolazila kola u kojima je bio makedonski predsjednik. On je tada zadobio teške povrede, a njegov vozač i jedan slučajni prolaznik su stradali.
Dnevnik Blic prenio je svojevremeno izjavu bivšeg načelnika za istraživanja eksploziva Milovana Azbejkovića, koji je bio ubijeđen da je i u terorističkim napadima u Londonu 2005. godine korišćen plastični vojni eksploziv iz Crne Gore. Azbejković je rekao da su samo četiri zemlje na svijetu proizvodile plastični eksploziv, ali da je naš bio bolji i od američkog C-4.
On je objasnio da se taj eksploziv proizvodio u vojnoj fabrici u Beranama sve do 1991. godine, odnosno početka ratova, te da se od tada ne proizvodi, ali da ga ima u vojnim magacinima i na crnom tržištu, gdje se može dobiti po cijeni od dvije do pet hiljada dolara, dok je vojna cijena svega 20 dolara po kilogramu. Azbejković je tvrdio da ga je tokom rata bilo „na svakom mjestu, u svačijim rukama i van svake kontrole". Prema njegovom mišljenju, i sada ga ima, „naročito na Kosovu, gdje je ilegalna trgovina oružjem razvijena u kanalima mafije".
Monitor je ranije u seriji tekstova o crnom tržištu naoružanja i putevima esploziva na Balkanu, i dalje prema raznim svjetskim odredištima, sklopio mozaik na osnovu vrlo pouzdanih i dobro obaviještenih policijskih izvora, razotkrivajući čitavu mrežu kosovskih švercera i piramidu na čijem je vrhu kosovski Albanac Suma Ermuchi.(Tufik SOFTIĆ per "Monitor")
30 Aprile 2012


Petak - Miomir Mugoša doživljava Podgoricu kao svoju prćiju i ne osjeća potrebu da bilo koga konsultuje ili, ne daj Bože, da traži dozvolu za transakcije sa gradskom imovinom. On se inati i vodi svoje lične ratove na račun građana Glavnog grada, kaže za Monitor doc dr Branka Bošnjak, šefica odborničkog kluba PzP-a u Podgorici, podsjećajući na Mugošine izgubljene ratove sa slabovidom službenicom Marijanom Mugošom, Vasilijom Miličkovićem, Žarkom Rakčevićem...
,,Nažalost, izgleda da mu to može biti. Mugoša, iziritiran našim kritikama i pitanjima, često zna da kaže 'što se mene tiče, taj odgovor nikada nećete dobiti'. To samo govori koliko se on osjeća nadmoćno, iznad zakona. Toliko je uzletio da je potpuno izgubio osjećaj za realnost, a da ne govorim o odgovornosti, tako da će mu pad sa te visine biti mnogo teži. A čini se da se taj pad bliži.
MONITOR: Miomir Mugoša se nedavno pozvao na Skupštinu Glavnog grada, nakon što mu se učinjelo da se Vlada isuviše revnosno interesuje za njegove kombinacije i poslove. Kako to komentarišete?
BOŠNJAK: To je vrhunac licemjerstva gradonačelnika, jer on se nije udostojio niti jednom riječju da u svom izvještaju o radu pomene svoj aranžman sa Carinama. Ali sada, kad mu „gori pod nogama", poziva se na nadležnost Skupštine koju konstantno ignoriše i zaobilazi. Očigledno da je kap prelila čašu, pa pod pritiskom javnosti i nekadašnjeg koalicionog partnera u Glavnom gradu, SDP-a, ni slabašne institucije sistema, kakve su ove naše, nijesu mogle ostati nijeme na ovako brutalno kršenje zakona. Doza samovolje koju godinama demonstrira gradonačelnik Mugoša izgleda da je postala teško svarljiva čak i za „dobar stomak" njegovih kolega u DPS-u.
MONITOR: Gradonačelnika Podgorice ste označili kao nekoga ko rastjeruje potencijalne investitore. Možete li dodatno obrazložiti tu tvrdnju?
BOŠNJAK: Pravi investitori bježe od nezdravog poslovnog ambijenta, a ovaj koji kreira gradonačelnik Mugoša svakako je toliko nezdrav da ga ozbiljni investitori u širokom luku zaobilaze.
Opšte je poznato među investitorima da kod Mugoše ,,nema gradnje, bez ugradnje". Neki od njih ovih dana najavljuju da će iznijeti konkretne dokaze o načinu poslovanja prvog čovjeka Podgorice, i pominju čuvene ,,torbe" koje Mugoša traži. Jeste da koriste jezik šifara kada šalju signale gradonačelniku, ali zdravorazumnom čovjeku je jasno da se radi o ,,ugradnji". A gradonačelnik ima svoje omiljene domaće investitore i izvođače radova, koji su sigurno dobre ,,torbonoše", pa nesmetano grade i bez plaćenih komunalija, bez saglasja sa važećim DUP-ovima, mimo dozvola... Ali čuvena ,,torba" sva vrata otvara.
Istovremeno nas zamajavaju najavama i virtuelnim animacijama luksuznih hotela, biznis centara, novih gradskih četvrti koje će graditi pompezno promovisani strani investitori. Oni, uglavnom, ubrzo nestanu bez traga, a nama ostanu iskopane rupe, zapuštena gradilišta na mjestima gdje su trebala biti ta velelepna zdanja. Tako je bilo sa hotelom Bolići, sa Milenijum siti centrom, i sa mnogim drugim projektima vrijednim – govorilo se - na stotine miliona.
MONITOR: Da li ste uspjeli da razriješite misteriju o podjeli opštinskih stanova u Podgorici?
BOŠNJAK: Stanovi dodijeljeni navodno zaslužnim građanima Podgorice su dugo skrivana tajna, a to je nešto sa čim bi se trebalo dičiti, a ne skrivati. Problem je što su, osnovano se sumnja, stanove dobili oni koji su lično zadužili gradonačelnika, ili njegovu partiju, a ne ljudi koji su učinili nešto za naš grad. Javna je tajna da su stanove dobile neke njemu lojalne sudije koje mu, sigurna sam, ,,nijesu nikad prijetile", pa onda ljekari koji su mu se u svakoj sitaciju našli pri ruci - šta god da je zatrebalo bez obzira na Hipokrata, tu su i njemu odani policajci, pa estradne zvijezde koje uveseljavaju njegova porodična slavlja...
Ta isključivost, odbijanje odgovora na odbornička pitanja i ignorisanje pravosnažnih sudskih presuda ukazuju da se radi o vrlo "mutnim" poslovima, i da ih plaši mogućnost objelodanjivanja istine, jer bi ona potpuno ogolila Mugošin despotski način vladanja.
Pokret za promjene će istrajati u ovom zahtjevu. Podnijećemo amandman na predlog zakona o dopunama Zakona o lokalnoj samoupravi koji su pokrenuli SDP poslanici uvrijeđeni gubitkom vlasti u Podgorici. Zahtijevaćemo da se osim ugovora sa pravnim licima, na internet prezentacijama lokalnih samouprava objelodane i odluke i rješenja o dodjeli sredstava po osnovu stipendiranja, usavršavanja, raznih vrsta pomoći, te onih po kojima su dodjeljivani stanovi, krediti, pokloni, ustupani poslovni prostori bez naknade, itd. Time bi se suštinski unaprijedila transparentnost rada, ali teško da će DPS ovo dozvoliti, svjestan da njegova vlast zapravo i počiva na korupciji i zloupotrebama položaja.
MONITOR: Dobili ste, ipak, neke podatke o opštinskim stipendijama. Šta oni pokazuju?
BOŠNJAK: Zaintrigirana podatkom da je vlast u Podgorici na navodno ,,poboljšanje uslova na Univerzitetu" potrošila nešto više od 40 hiljada eura, a znajući da državni Univerzitet nije primao nikakvu pomoć od Glavnog grada, uspjela sam, vjerovatno nesmotrenošću nekih činovnika, da otkrijem da se, ustvari, tu radi o individualnoj novčanoj pomoći studentima, ali ne samo studentima.
Na listi su se našla i djeca školskog uzrasta, naravno privilegovana, jer je njihov otac bio bivši ministar i kolega gradonačelnika Mugoše, što je vjerovatno bio i jedini razlog da oni iz budžeta Glavnog grada dobiju 18 hiljada eura za pohađenje srednje škole u Rimu. Drugu polovnu sredstava podijelilo je oko stotinjak studenata. Niko ne zna po kojim kriterijumima. Kako se time ,,poboljšavaju uslovi na Univerzitetu" vjerovatno je jasno samo Miomiru Mugoši. Tako to on radi.
Ko zna, kad bi se malo više zagrebalo, šta bi sve našli pod raznim paušalno definisanim stavkama u gradonačelnikovim izvještajima. Sljedeći put, kada je moja koleginica pokušala da dođe do sličnih podataka, bili su oprezniji, pa su se pozvali na Zakon o zaštiti podataka ličnosti, iako znaju da ne može biti tajno ono što se troši iz gradskog budžeta.
MONITOR: Dok se djeca funkcionera vladajuće koalicije školuju u inostranstvu, često i o našem trošku, „običnim" maturantima najavljuju se veće školarine na državnom Univerzitetu. Zašto?
BOŠNJAK: Država se u posljednjih nekoliko godina ponaša maćehinski prema državnom Univerzitetu i dodjeljuje mu sredstva čak nedovoljna da se podmire plate zaposlenih. Zato je plata redovnog profesora Univerziteta Crne Gore manja od plate šalterskog radnika u banci. Takav odnos države prouzrokuje nezdrav ambijent u kome su nezadovoljni i profesori i studenti. Univerzitet pokušava da preživi kroz otvaranje samofinansirajućih studijskih programa, te upisivanjem prekomjernog broja studenata bez realne potrebe za tim profilima obrazovanja, a sad se najavljuje i najnepopularnija mjera - povećanje školarina. Država je svojim odnosom dovela do toga da je, gledajući broj studenata koji plaćaju školarinu, državni Univerzitet postao najveća privatna visokoškolska ustanova u Crnoj Gori.
Sa druge strane, student je na tim masovnim programima uskraćen u kvalitetu nastave. Često na nekoliko stotina studenata imate samo jednog profesora, najveća sala broji tri puta manje mjesta nego što je upisanih studenata, oni se grabe za stolice a profesor se osjeća kao da predaje na Zvezdinom stadionu... Tako se gubi bliskost na relaciji profesor-student, što je bila poenta Bolonje. Taj isti profesor u trci za zaradom, nerijetko, pokriva nastavu na pet, šest pa i više različitih predmeta i to i u Budvi, i u Podgorci, i u Bijelom Polju... Pa vi vidite da li je i fizički to moguće postići, a da ne pričamo o kvalitetu. Ja sam sigurna da nije. Sve se urušava nevjerovatnom brzinom i smatram da je neki značajan rez neophodan, jer ćemo se brzo naći u situaciji gdje će svi imati diplome koje ništa neće značiti.
No, za ovakav odnos države prema Univerzitetu u najvećoj mjeri su krivi servilni profesori i studenti koji su dozvolili da se prema njima ovako ophode. Taj nevjerovatni manjak građanske hrabrosti, što ne reći - i tolika doza kukavičluka, koja godinama vlada na Univerzitetu doprinijela je ovakvom stanju. Ako ne cijenite sebe, ne možete očekivati da vas drugi cijene.

Zrelo za promjene
MONITOR: Šta mogu donijeti aktuelni protesti?
BOŠNJAK: Sve je toliko trulo na svim nivoima vlasti da mislim da je sazrelo za promjene. Pohlepom i korupcijom su sve uništili. A nije bilo lako dovesti jednu ovako malu, ali resursima bogatu državu, u ovako bijedan položaj.
Proteste u potpunosti podržavam, svi koji opoziciono razmišljaju treba da budu tu zajedno, treba ih još omasoviti i ići direktno pred Vladu, jer to je adresa za nezadovoljstvo, iako svi znamo da se sve kreira i odlučuje u sjedištu DPS-a. Lično, meni je na prošlim protestima falio figurativno rečeno „fitilj", neko da zapali masu u pozitivnom smislu, da artikuliše svu tu energiju, kako bi se vlast osjetila uzdrmanom. Ovi protesti su, što me raduje, okupili veliki broj mladih urbanih ljudi, nezadovoljnih ovakvim vođenjem politike, ali i srednju klasu intelektualaca koja se u ovom sistemu degradiranih vrijednosti maltene izgubila.
U svakom slučaju, ne smije se posustajati, bez obzira na sve pritiske koje vlast preduzima da bi opstruirala nezadovoljstvo koje polako eskalira. Samo treba biti mudar, ne nasijedati na njihove trikove i misliti dugoročno, na budućnost svoje djece. Inače, svi ćemo - u njihovoj zemlji - postati sluge njih i njihove djece.

Regrutni centar za poslušnike
MONITOR: Kako komentarišete način na koji vlast pokušava da izbalansira svoj odnos prema državnom i privatnim univerzitetima?
BOŠNJAK: Većina u Vladi je - počev od premijera, pa preko većine ministara, njihovih pomoćnika – u jasnom konfliktu interesa kada je u pitanju ,,gospodarov" Univerzitet Donja Gorica, pošto su tamo angažovani kao predavači. Iz tog razloga i ne iznenađuje njihov odnos prema državnom Univerzitetu, niti je čudno što su zavukli ruke u naše džepove da bi pomogli nečije privatne projekte. Čudno je samo što im mi to dozvoljavamo. A UDG je čista improvizacija, to je regrutni centar za buduće poslušnike u državnom aparatu. Profesor Veselin Vukotić ih navodno školuje za biznis i preduzetništvo, ali ipak ih sve zapošljava na značajnim pozicijama u državnim organima. To je njegova vojska, kako ih on često naziva. A ekonomsko stanje Crne Gore je prava slika njihovog znanja i sposobnosti.(Zoran RADULOVIĆper "Monitor")
30 Aprile 2012


Petak - Protekle nedjelje protesti radnika koji su ostali bez posla spojili su jug i sjever države. Zbog katastrofalne ekonomske i socijalne situacije protestovalo se u Ulcinju i Bijelom Polju.
Vrijeme je za promjene bio je moto okupljanja u Ulcinju. Nekoliko stotina građana diglo je glas zbog ugašenih i porušenih hotela, uništene Solane, zakatančenog Valdanosa i pozvali Vladu premijera Igora Lukšića da se povuče.
Jedan od organizatora protesta Aslan Zeneli iz Unije slobodnih sindikata iznenađen je uspjehom protesta. ,,Kakva je sredina, prijatno sam iznenađen protestom. Građani Ulcinja su poznati po mirnoći i lojalnosti tako da ih je teško pokrenuti na bunt zbog dešavanja u gradu i državi'', kaže za Monitor Zeneli.
On navodi da od brojnih preduzeća u Ulcinju nijedno nije ostalo čitavo, nakon sedam stečajeva, 2.800 radnika je ostalo bez posla. Ulcinj danas ima manje hotela nego devedesetih. Razrušen je Galeb, a hotel Lido Ulcinjani su preimenovali u hotel ,,Promaja''. Turistički grad je nekada imao milion i 800. 000 noćenja u hotelskom smještaju. Sada ukupno ima 800.000 noćenja tokom sezone. Milion fali.
,,Sada smo tražili da se preispitaju svi privatizacioni ugovori u Ulcinju. Njihov rezultat su raspadanje privrede i radnici na ulici. Ovo je početak, točak se pokrenuo. Ako Vlada ne bude poslušala da se okrene Ulcinju, moraćemo da se ponovo okupimo i da radikalizujemo zahtjeve'', kaže Zeneli.
Na protestima je govorila i Danijela Ivanović, dugogodišnji član DPS-a. Ona za Monitor kaže da je motiv njenog obraćanja na protestu bio čisto radnički. ,,Radila sam u Otrantu i sada se nas 60 radnika bojimo da nam neće biti povezan radni staž. Duguju nam devet plata, molimo vlast da nam vrate potpisane radne knjižice, jer se plašimo da nema ko da ih potpiše. Pa, kako onda da ne progovorim? Opet bih progovorila za sebe i svoju porodicu. Svi hoteli u Ulcinju su ugašeni. Imam dva sina, nijedan ne radi. Ovo je radnički bunt. Jesam član DPS-a i toga se ne stidim. Smatram da to ne šteti partiji. Nikakve posljedice u DPS-u zbog toga za sada nisam imala''.
Nekoliko dana prije protesta, građani Ulcinja su se okupili ispred zaključanog Valdanosa i uspjeli da ,,ubijede'' obezbjeđenje da im odobri ulazak u njihovu uvalu.
Novo okupljanje zakazano je za 1. maj. Džemal Perović, direktor NVO Mog-Ul, koja je organizovala performans, za Monitor kaže da je ,,namjera Mog-Ul-a da se skrena pažnja svima, na jednu suludu politiku Vlade koja se u svemu rukovodi jedinim motivom 'zagrabi sve što se može unovčiti', što je uzrokovalo propast zakonom zaštićene maslinade u Valdanosu i devastaciju prelijepe plaže koja je spomenik prirode. U ovih nekoliko dana pokušaćemo da upristojimo taj prostor i da pozovemo za 1. maj sve naše prijatelje širom Crne Gore i svijeta koji su potpisali našu peticiju i podržali nas u našoj borbi''.
I na gradskom trgu u Bijelom Polju protestovalo je više stotina građana i radnika zatvorenih preduzeća. U nekada industrijskom centru sjevera države tokom tzv. tranzicije bez posla je ostalo oko 9.000 radnika. Radnici su poručili da je došlo vrijeme da se kaže dosta organizovanom kriminalu, korupciji, bijedi i siromaštvu i najavili da će doći i na majski protest u Podgoricu.
Izostanak radnika iz Kolašina, Mojkovca, Pljevalja, Berana, i ostalih crnogorskih gradova sa sjevera Crne Gore organizatori su tumačili time što ih je vlast dovela dotle da nemaju para ni za autobusku kartu. Stojka Bošković, član organizacionog odbora bjelopoljske fabrike Lenka, kazala je da je najbolji pokazatelj koliko je narod uplašen mali broj prisutnih radnika iz propalih preduzeća. „Čitava armija nezadovoljnih radnika ostala je kući živeći u strahu da će im uzeti i ono posljednje što im je ostalo, a to je život''.
O diskretnim pritiscima državnih i lokalnih institucija posvjedočila je i Stojka Bošković. Iako se već skoro 14 godina bori da dobije novac zbog toga što je opština kroz njeno imanje provela obilaznicu, dan pred protest pomoć joj je ponudio lično prvi čovjek Bijelog Polja, gradonačelnik Aleksa Žurić. Prije toga Boškovićevoj nije bilo moguće da dođe ni do gradonačelnikove sekretarice.
Nakon socijalnog bunta u Ulcinju i Bijelom Polju, protesti su za 27. april zakazani i u Pljevljima, Beranama, Rožajama i na Cetinju.
Predsjednik Organizacionog odbora u Pljevljima Vladimir Klačar za Monitor kaže: ,,Nezadovoljni smo radom Vlade, jer smo uvidjeli da se ništa ne rješava već da se sve dublje tone u beznađe. Na jednoj strani su radnici, a na drugoj bogataši, koji ne znaju koliko imaju miliona''.
U opštini Pljevlja je propalo ili uništeno preko 40 nekada uspješnih privrednih subjekata u kojima je radilo više od 4.500 radnika. Samo nekadašnji Velimir Jakić, Šuplja stijena, Prevoz i Građevinar imali su 2.000 radnika. Privredni kolektivi u oblasti trgovine i ugostiteljstva zapošljavali su više od 800, tekstilna industrija preko 400, a poljoprivredna preduzeća preko 200 radnika. Urnisane su i zemljoradničke zadruge i poljoprivredna preduzeća.
Predstavnik organizacionog odbora protesta u Beranama Mileta Šćekić za Monitor kaže da se radnici u ovom gradu već godinama okupljaju da bi ostvarili pravo na otpremnine. ,,Rekli su da imaju prioritet radnici sa sjevera, ali osim otpremnine daju po principu ko ima veze i ko kome završi. Po babu i stričevima''. Uz napomenu da je Berane mrtav grad, on nabraja koliko je radnika ostalo bez posla u nekadašnjim beranskim fabrikama - u Celulozi oko 3.000, u Polimci 600, Rudniku 300, Pilani 300...
,,Narod je isprepadan. Kada sretnem ljude na ulici, svi podržavaju protest. Ja im kažem – pa, onda dođite. A oni vele - ne smijemo, čekamo da nam dijete zaposle, primamo socijalu... Pa, ko će onda da dođe?'', pita se Šćekić.
Mnogi su ipak pobjedili strah i protesti se šire Crnom Gorom.

DŽEMAL PEROVIĆ, NVO MOG-UL
Zarobljeni i prostor i umovi
MONITOR: Valdanos nije jedini problem jednog od nekad najbogatijih gradova na Crnogorskom primorju. Koji su najveći problemi sa kojima se suočavaju Ulcinj i njegovi građani?
PEROVIĆ: Naravno da nije jedini. Gdje god pogledate, svaku privatizaciju, sve je samo zagrabljeno, promijenilo vlasnika, porušeno, istjerano s posla. I još nam se rugaju kako Ulcinjani nijesu svjesni koje potencijale imaju za razvoj. Zarobljeni prostor i zarobljeni umovi. Ovo drugo je, ustvari, jedini problem i Ulcinja i cijele Crne Gore.
MONITOR: Kako gledate na proteste koji su u nedjelju održani u Ulcinju i Bijelom Polju. Da li treći protest u Podgorici može dovesti do promjena?
PEROVIĆ: Kao dokaz zarobljenosti uma. Toliko muke, a tako malo bunta. Do promjena će doći, ali ne ovakvim protestima. Da budem jasan, ja idem na svaki.
MONITOR: Kao član LSCG '90-ih ste se aktivno bavili politikom. I tada i danas je na vlasti DPS. Možete li povući paralelu između tadašnjih i današnjih mehanizama vladanja i vidova otpora režimu?
PEROVIĆ: Nakon svih vratolomija (dovoljno je pogledati kako su raspoređeni ljudi iz LSCG 90-ih danas), jedina paralela koja se može povući je ljudska pohlepa. Za teritorijama, vlašću, dominacijom, novcem. Naravno, ne samo u Crnoj Gori. Dok u otporu postoji bitna razlika. Tada je postojao dobro organizovan otpor i nalazio se u LSCG. Sada znam da je to bio jedini organizovani otpor. Sada postoji otpor građana, možda i jači, barem sa više razloga da bude ujedinjen ali nije, nažalost, dobro organizovan. Ili neiskren. A sve leži u dobroj organizaciji. I nepotkupljivosti.
MONITOR: Vidite li kraj režimu Mila Đukanovića?
PEROVIĆ: Vidim, naravno. Čak jasnije nego ovu stvarnost, koja mi se često prikaže kao nestvarna. Biće to kraj koji će izazvati makar malo stida kod onih koji su pristajali i nekih koji ga danas tobože ruše. E, sada, nijesam baš siguran da ću taj kraj i taj stid dočekati, ali ja to onako, za sebe. Biću zadovoljan ako ne dočekam da sam rušio Dubrovnik i hapsio izbjeglice, privatizovao neki hotel i zorio se kroz čaršiju.(Predrag NIKOLIĆ per "Monitor")
30 Aprile 2012


Petak - Mudre glave okupljene oko premijera Igora Lukšića, a sve su to pametni i vješti ljudi, ozbiljno su razmotrile sve moguće i nemoguće alternative za krpljenje zjapećih rupa u državnom budžetu.
Teška su vremena: Oleg Deripaska, čovjek u koga je ova država za pet godina uložila više nego za dvije decenije u sav sjever Crne Gore, požalio se pred predstojeće suđenje u Londonu da je godinama morao da plaća zaštitu ruskoj mafiji kako bi sačuvao život u aluminijskom ratu. Na ostrvu će se Deripaska, putem video linka, suočiti sa nekadašnjim poslovnim partnerom Mihailom Čornogim. Taj tvrdi da mu je Oleg oteo Kombinat aluminijuma u Krasnojarsku. Oleg odgovora da je Mihail mafijaš, vođa bande koja mu je otimala novac.
I kako sada, u ovom delikatnom trenutku, Deripasku i njegove skrivene partnere iz CEAC-a (vlasnik akcija KAP-a) uznemiravati trivijalnom činjenicom da je iz Elektroprivrede stigla nova faktura za struju koju je potrošio podgorički Kombinat. Tričavih 5,5 miliona eura. Zapravo, ako tome dodamo i već postojeći dug za struju (35 miliona) i "njemački" kredit koji su prije mjesec dana umjesto CEAC-a vratili građani Crne Gore (25 miliona) i dolazeću ratu ,,mađarskog" kredita (16 miliona) koja dospijeva ovih dana i koju će, a zašto ne bi, ponovo platiti Vlada našim novcem... Sve je to, opet, manje od iznosa zbog koga su se, negdje u dalekom i hladnom Sibiru, sporečkali Oleg i Mihailo. Pa, zar da se brukamo zbog sitnica?
Slična priča stiže i iz Milana. Dokazani prijatelj naše Elektroprivrede i crnogorske vladarske porodice, Silvio Berluskoni ,,plaćao je velike sume novca sicilijanskoj mafiji, kako ne bi bili oteti on ili neko od članova njegove porodice". Vitorio Manjano, ,,šef poslovnih interesa Koza Nostre na sjeveru Italije" i mafijaš osuđen za ubistvo, živio je u Berluskonijevom domu i pratio njegovu djecu u školu. ,,Ponašao se savršeno", opisao ga je bivši italijanski premijer baš negdje u vrijeme kada je, družeći se sa Milom Đukanovićem, odlučio da priskoči u pomoć prvom komšiji (Crnoj Gori), njenoj prvoj familiji, njihovoj Prvoj banci... Ne tražeći ništa za uzvrat. Samo djelić (malo više od 2/5) postojeće Elektroprivrede i obavezu da našu energetsku budućnost stavimo u ruke italijanskih kompanija A2A i Terna.
Podaci o vezama Berluskonija i Koza Nostre predočeni su na jednom od mnogobrojnih sudskih procesa koji se vode protiv italijanskog multimilionera i bivšeg (višestrukog) premijera. Cijeneći, valjda, da sada nije zgodno vrijeme, crnogorski pregovarački tim predvođen potpredsjednikom Vlade Vujicom Lazovićem, skoro godinu dana odugovlači dogovor sa zvaničnicima A2A na temu šta još Crna Gora treba da učini, pa da se strateški investitor odobrovolji i ispuni obaveze preuzete ugovorom o djelimičnoj privatizaciji i dokapitalizaciji EPCG.
Sa tih se strana, uglavnom, parama ne možemo nadati. A loše vijesti nikad ne dolaze same.
Stanka Subotića Caneta pravosnažno osudili u Beogradu zbog šverca cigareta. Uzalud je međunarodni biznismen svoj humanizam dokazivao: gradnjom bogomolje u rodnom Ubu; odlukom da ,,potpuno legalni" uvoz cigareta u Italiju vrši preko zemlje koja je pod sankcijama EU (tadašnja SRJ) i da za to ugovorenu taksu plaća Đukanovićevim namjesnicima; kupovinom malog, ali luksuznog aviona u partnerstvu sa Vladom Filipa Vujanovića; planovima o dogradnji i nadgradnji Crnogorskog primorja koje je sanjao skupa sa Đukanovićem i Svetozarom Marovićem.
I Safet Sajo Kalić je, javili su dobro obaviješteni, umalo izbjegao hapšenje na aerodromu u Frankfurtu. Po jednima distributer heroina na veliko (preko 100 kilograma mjesečno), a po drugima lokalni dobrotvor i mecena, Kalić je u bjekstvu od prošle godine, kada je skupa sa suprugom i bratom optužen za pranje novca stečenog trgovinom narkoticima (7,5 miliona eura, prema optužnici).
Do odlaska u ilegalu Kalić je slovio za tihog, ali uticajnog poslovnog čovjeka. Njegov hotel u Rožajama otvorio je tadašnji ministar turizma Predrag Nenezić. Tajnu njegovih (ilegalnih) benzinskih pumpi na Kuli, podignutih na ničijoj zemlji između Kosova i Crne Gore, pokušavao je sačuvati i jedan od pomenutih crnogorskih premijera. Njegovo vjenčanje je u Rožaju okupilo predstavnike crnogorske ANB, zemunskog i surčinskog klana. Zbog Kalićeve svadbe pjevačica Severina Vučković je išla u Rožaje (helikopterom), a zbog snimka iste objavljenog na Jutjubu novinar Petar Komnenić i direktorka NVO MANS Vanja Ćalović u CB Podgorica (pješke). Da bi opravdali zašto nijesu optužili mladoženju kada se na snimku vjenčanja vidi kako puca iz kalašnjikova, zvaničnici crnogorskog tužilaštva su obmanuli javnost tvrdnjom da je vjenčanje održano davno, pa je počinjeno djelo zastarjelo. ,,Dijelio je novac kapom i šakom", zapisao je svojevremeno reporter Monitora, ,,Nijesu ga bez neke zvali gazda od Rožaja. Ostala je sumnja da je finansirao kampanje DPS-a...". Hiljade Rožajaca potpisalo je peticiju kojom je traženo oslobađanje iz pritvora supruge Safeta Kalića.
Peticija se potpisivala i u Pljevljima, nakon što je priča o podvizima narko klana pod komandom njihovih sugrađana stigla na naslovne stranice svjetskih medija. Samoproglašeni štab za potpisivanje peticije tražio je od medija da prekinu sa negativnom kampanjom protiv braće Duška i Darka Šarića i njihovih saradnika. Pljevaljski štab nije pominjao ono o čemu se već godinama govori u Podgorici – Šarići su, navodno, finansirali izbornu kampanju DPS-a na lokalnim izborima na Žabljaku.
Uglavnom, Darko Šarić je i dalje u bjekstvu. Mišljenja su podijeljen a o sudbini njegovog kartela. Jedni kažu da je posao nastavljen skoro nesmanjenim intenzitetom, dok drugi smatraju da je ,,pljevaljski kokainski klan" - prošlost. Tek, presušili su potoci novca koji su se, sa raznoraznih of-šor destinacija, slivali u Crnu Goru kao pokriće za kredite koje su od ovdašnjih banaka dobijale kompanije u vlasništvu porodice Šarić. Kriza.
A onda bomba: Šef bosanske policije Dragan Lukač saopštio je u Budvi da očekuje skoro hapšenje Nasera Keljmendija. ,,Nadam se da će se taj famozni kriminalac ubrzo naći iza rešetaka, jer mu je tamo mjesto". Naser Keljmendi je sarajevski biznismen porijeklom sa Kosova, koga godinama unazad prati sumnja da je na čelu ,,najjače albanske kriminalne porodice na Balkanu". Centar za istraživačko novinarstvo (CIN) pisao je krajem 2009. da Keljmendi upravlja nizom firmi u BiH, Srbiji, Crnoj Gori i Kosovu. Prema nezvaničnim podacima, Keljmendijev biznis ima jake filijale u Podgorici i Ulcinju. Crnogorsku javnost Keljmendi je zaintrigirao navodnim vezama sa nekadašnjim šefom ANB, a sadašnjim potpredsjednikom Vlade Duškom Markovićem i poslovnim relacijama sa Fahrudinom Radončićem, bosanskim političarom i biznismenom.
Potom se oglasio i Keljmendi lično. Demantovao je poslove sa narkoticima, ali se nije libio navodnih zasluga za uspjeh crnogorskog referenduma o nezavisnosti. ,,Negdje smo lobirali, negdje organizovali prevoz... ", saopštio je Keljmendi, objašnjavajući da ga to, ipak, nije koštalo ,,velikog novca". Moguće kontroverze pokušao je da odagna Luiđ Škrelja, šef ulcinjskog odbora DPS-a. „Znam Nasera Keljmendija dobro, radi se o kulturnom čovjeku koji se uvijek uljudno javi", opisao je Škrelja gospodina koji u njegovom gradu ima hotel podignut bez urbanističke dozvole.
Postoje, dakle, indicije da bi i najavu hapšenja Nasera Keljmendija mogli staviti na popis ,,negativnih međunarodnih uticaja" na crnogorsku ekonomiju. Nešto kao udar na proklamovanu slobodu kretanja ljudi, roba i kapitala. I najgore je što se na meti, kao po pravilu, nađu dokazani privrednici, mecene i humanitarci.
Nije, međutim, sve tako crno. Eto, Pobjeda nam je nedavno predstavila još jednog velikog dobrotvora. Sava Grbović, za prijatelje Džigi, ,,donio je novac iz inostranstva" i uložio ga u niz crnogorskih preduzeća koja se bave priređivanjem igara na sreću. Postoje određene kontroverze koje se tiču, takozvanog, prvog miliona. Ali, Grbović je samouvjeren: ,,Ako je mafijanje to što sam u ovih pet godina uputio na adrese ljudi koji su mi se obratili za pomoć više od 700.000 eura – onda ja zaista jesam mafijaš. Pomogao sam svakoga ko mi se obratio".
Dobrotvor je, odavno se to zna, i Grbovićev poslovni partner Branislav Brano Mićunović. On se, zapravo, prema vlastitom priznanju humanitarnim radom počeo baviti još kao mladić, čim se dokopao SFRJ pasoša. Tako je svoj angažman u Zapadnoj Evropi Mićunović jednom opisao kao ,,zaštitu naših ljudi od kapitalista, ustaša i albanske mafije". U intervjuu Reviji 92 iz 2008. godine, odgovarajući na svakojake optužbe, Mićunović objašnjava da se bavi ,,humanitarnim radom i zbrinjavanjem političkih izbeglica".
Vrijeme je da se vratimo na početak priče. Lukšić i društvo pronašli su, vjeruju, način da obave posao koji su im povjerili Milo Đukanović i Ranko Krivokapić. Kao prepoznati evropski ljevičari, oni su odlučili: neće dirati imovinu stečenu sumnjivim, a u svakom slučaju neoporezovanim kapitalom; neće tjerati novobogataše da isplaćuju plate, izmiruju porez i račune za struju; neće insistirati da investitori poštuju privatizacione ugovore; neće dodatno oporezivati monopole, ekstraprofit i luksuz. Ne.
Evo njihove tajne za popunu državnog budžeta. Ovako se štedi: smanjiće plate učiteljicama, ljekarima i policajcima, uštedjeće na knjigama i sveskama obećanim djeci romske nacionalnosti, lijekove će nabavljati krajnje selektivno, a na liječenje u inostranstvo slati isključivo uz preporuku lokalnih odbora vladajuće koalicije. A ovako prihoduje novac u državnu kasu: svakog vlasnika mobilnog telefona oglobiće za euro mjesečno; toliko će koštati i pravo da koristite kablovsku televiziju; ubuduće, plaćaćemo i pravo EPCG da nam ispostavi račun za struju - jedno brojilo, jedan euro. Kada se sve to prikupi na gomilu, biće taman koliko da se Deripaski plati prošlomjesečni račun za struju. Ne bude li dovoljno, Vlada će biti prinuđena da pooštri poresku politiku. Svaki broj memorisan u imeniku vašeg mobilnog telefona – jedan euro. Svaki prijatelj na Fejsbuku – jedan euro. Demokratsko pravo da se iskaže nezadovoljstvo – jedan euro. Korišćenje tog prava... E, to će posebno da se naplaćuje. A sav će prihod biti iskorišćen u humanitarne svrhe. Za gradnju novog energetskog objekta. Za sakrivanje dobrotvora koji su u bjekstvu, ili za pripremu onih koji se tek spremaju da zauzmu davno pripremljene loge.(Zoran RADULOVIĆ per "Monitor")
30 Aprile 2012


Petak - Sramota! To je najkraća poruka koja se crnogorskoj vlasti može uputiti povodom protestnog marša bjelopoljskih invalida rada. Invalidi traže da im se obezbijedi minimum egzistencije, samo mrvica od onog što je Đukanović poklonio Olegu Deripaski – od naših para.
Bezobrazluk – najpristojniji je komentar na riječi glavnog stuba režima Mila Đukanovića da su protesti obespravljenih pokazatelj demokratizacije Crne Gore. I, kako reče vođa, inspiracija za dalji rad Vlade. Da poklanja Deripaski i drugovima, a da otima od ostalih.
Cinizam vođinih komentara samo potvrđuje karakter osione vlasti da je bez osjećaja za solidarnost sa ugroženima.
O rezultatima dvodecenijske vladavine Đukanovića i njegovih najbolje govore poruke sa protesta iz crnogorskih gradova: Pljačkaška privatizacija; Vlada štiti lopove i kriminalce; Radnici i građani gladuju; Brojna ubistva su i dalje nerasvijetljena; Vlast je uništila sve što je mogla; Ovdje je sve laž i prevara; Vlast podržava kriminal, korupciju i nepotizam...
A sada, dok je pritiska kriza, sprema novi harač - uvođenje raznih poreza u jednakom iznosu za siromašne i bogate. Neće da udari na privilegovane poreske obveznike koji duguju 183 miliona eura, pokušavajući da sakrije da su to preduzeća u čiju su se privatizaciju ugradili i razni ešaloni iz vođine vojske spasa. Tako će opet građani platiti cijenu njenih pogrešnih poteza, dugova koje su nakupili biznismeni Barović i Brković i fabrika koje su pojeli naši skakavci.
Diktatura počinje da puca kada mase progovore. Dio crnogorskih građana više nema šta da izgubi, kao bjelopoljski invalidi čija je sudbina više nego potresna. I mnogi drugi odlučili su da prekinu ćutanje. I sve ih je više i više. I biće ih još više - raznih političkih uvjerenja, profesija, nacija, vjera...
Predstavnici međunarodne zajednice, nakon prvobitnog oklijevanja, sada otvoreno podržavaju građanski front protiv organizovanog kriminala i korupcije. To su ovih dana potvrdili evropski komesar za proširenje Štefan File i poslanica Evropskog parlamenta Ulrike Lunaček.
Vlast ima i previše razloga da strahuje za svoju budućnost. Sa jedne strane po gradovima se širi otpor, a sa druge približava početak pregovora sa Evropskom unijom. Dakle, otvaranje poglavlja 23 i 24 u kojima Evropa traži konkretne rezultate i presude za organizovani kriminal i korupciju na najvišem nivou.
Izgleda da je Đukanović sa svojim propagandnim pulom – Kusovac, Šuković, Đuranović - smislio kako da odgovori na ovaj zahtjev Evrope. Prvo je vođa najavio hapšenje opozicije i vlasnika nezavisnih medija. A onda su medijski udarnici krenuli u akciju. Pobjeda je otvorila novu hajku objavljujući tobožnje dokumente u kojima jedan urednik Vijesti navodno prijeti vlasnicima zbog svega što nije objavio. Onda su se digli samoregulatori od Analitike do Sarajeva, održali lekciju o profesionalnom novinarstvu i zatražili hapšenje, proces protiv Vijesti i organizovane kriminalne grupe koju predvodi osnivač prvih nezavisnih medija Miodrag Perović. Samo koji dan ranije tražili su zatvaranje Monitora. Zamislite tu idilu, tu uspješnu evropsku priču - da ostanu samo vođa, analitika, sintetika i pobjeda.
I dok ovo društvo drži moralne pridike o odgovornom novinarstvu, Kusovac vladi Igora Lukšića prijeti osmrtnicama ,,koje će ostati upamćene i objavljene na naslovnoj strani" i dosijeima, ukoliko državnu novinu ne preda Fahrudinu Radončiću.
Lukšić nije reagovao. Ali jeste vrhovna državna tužiteljica. Vođinim braniteljima iz medija obećala je da će se pozabaviti njihovim dojavama. Pospremila je, valjda, sav nered u državi, pa da ne dangubi - kreće u nove radne pobjede.
Džaba, sve im je džaba, kao što im je bilo 1990-ih kada smo počinjali našu borbu za nezavisnu i evropsku Crnu Goru. Mogu ponovo da nas klevetaju, sude i biju, ali mi nećemo odustati kao ni tada. Svi znamo ko su krupne ribe koje su nepremostiva prepreka na putu Crne Gore u Evropsku uniju. Buka propagandnog stroja ne može promijeniti stvarnost, zaustaviti promjene, niti ljude koji se okupljaju u veliki front protiv politike koja je uništila zemlju. Sve ima svoje vrijeme. Njihovo ubrzano ističe.(Veseljko KOPRIVICA per "Monitor")

Rat za Mila

30 Aprile 2012


Petak - Da nešto mutno ima u odnosu vlasti i pojedinih medija potvrdilo je i istraživanje Centra za građansko obrazovanje (CGO) da režim ima svoje omiljene medije u koje sipa pare iz budžeta.
Mimo svake ekonomske logike, od 1,8 miliona eura koje su vladini i skupštinski organi tokom prošle godine potrošili za reklamiranje, najviše je otišlo medijima sa najmanjim uticajem, beznačajnim tiražima i rejtingom. Ali, naivno je i pomisliti da vlast nema valjanu računicu. Slučajno, radi se o državnim i medijima bliskim vlasti. Najplaćeniji su najglasniji u veličanju lika i djela vođe i u prvim borbenim redovima rasplamsalog svetog rata protiv medija koji nijesu pod kontrolom vrha vlasti.
Rat se, a kako bi drugačije, vodi preko najplaćenije, državne Pobjede. Prema istraživanju CGO, tokom prošle godine vladini i skupštinski organi za reklamiranje i oglašavanje najviše su dali upravo Pobjedi, ukupno oko 200 hiljada eura. To je oko 70 odsto ukupnog novca. Istovremeno, najtiražnijim dnevnim listovima Vijestima i Danu pripala je tek sića, Vijestima osam, a Danu oko tri odsto.
Kao i devedesetih, Pobjeda i danas ratuje za istog vođu, ispisujući još jednu svesku Rata za mir. Srđan Kusovac, bivši savjetnik Mila Đukanovića, sve je ogoljeniji i otvoreniji u napadima na medije koje vlast ne kontroliše i sve one koji nijesu po volji šefa mu. A srazmjerno sve oštrijim kritikama Đukanovića na račun istih. Bivši premijer je nedavno pozvao na hapšenje Miodraga Perovića, vlasnika Vijesti, nakon čega je hajka državne novine na ,,državne neprijatelje" intenzivirana.
Samo nekoliko dana nakon što je preko Pobjede Sava Grbović, najbliži saradnik Branislava Mićunovića, kojeg policije i tužilaštva iz regiona označavaju kao šefa organizovanog kriminala u Crnoj Gori i šire, uputio uvrede i prijetnje novinarima i urednicima Vijesti, Kusovac je nastavio hajku. Ta novina objavila je ,,mini studiju", dokument u kom bivši urednik Vijesti Zdravko Vučinić urednicima i vlasnicima Vijesti navodno naširoko objašnjava šta je sve prećutao o poslovanju Crnogorske komercijalne banke, a na štetu Prve banke koju kontrolišu braća Aco i Milo Đukanović. Zanimljivo: studija je ispisana u trećem licu, a ne u prvom kako se obično piše o sebi.
Željko Ivanović, direktor Vijesti, osporio je za Monitor autentičnost dokumenta. On tvrdi da je po prepoznatljivom rukopisu tajnih službi komibinacijom malog broja tačnih podataka ili komentara iz privatne komunikacije predstavnika Vijesti i obilja iskonstruisanih detalja i analiza, fabrikovana studija s ciljem da se državni neprijatelji oblate i kompromituju.
„To glas udbe radi već tri godine, a sada najavljuju da će preći i na neke ministre, da imaju i njihove dosijee. Važno je istaći da će, o ovim studijama i feljtonima lista Vlade Crne Gore i organizovanog kriminala, jednog dana izaći istinska studija koja će dokumentovano opisati prirodu jednog mafijaškog režima i zloupotrebu obavještajne službe i državne propagande", kaže Ivanović.
Pobjeda, poznato je, skoro godinu u serijalu Pisma iz Sarajeva objavljuje neistine i uvrede na račun predstavnika Vijesti i Monitora i svih onih koji odbijaju da javno zaborave odgovornost Mila Đukanovića za ratni zločin deportacije bosanskih izbjeglica i žmure pred njegovim sumnjivim poslovima. Prethodno je godinama objavljivan feljton o urednicima, vlasnicima i novinarima Vijesti.
Novac koji je Pobjeda prošle godine dobila od vladinih i skupštinskih organa, tek je mali dio novca iz državne kase utrošen kako bi se u životu održalo vladino čudovište koje nezakonito posluje već deceniju. Država je Pobjedi izdala ranije garancije na kredite od 2,97 miliona i 3,5 miliona eura, a tu je i konverzija poreskog duga u akcijski kapital u iznosu od 4,8 miliona i 1,5 miliona eura na uštrb punjenja budžeta.
Istraživanje CGO nije obuhvatilo ni podatke o tome koliko novca javna i preduzeća u kojima država ima udjela troše na reklamiranje, i u kojim medijima. Monitor je tim preduzećima, od Aerodroma Crne Gore do Elektroprivrede i Luke Bar, uputio pitanja o tome koliko su novca za reklamiranje izdvojili tokom prošle godine i kojim medijima. Do završetka ovog broja odgovori nijesu stigli. Jedino su iz Elektroprivrede saopštili da je ta kompanija prošle godine utrošila oko 20 hiljada eura za reklamiranje, ali ne i kojim je medijima novac otišao.
Kusovac nije sam u ratu protiv kritičara režima i medija koje vlast ne kontroliše. Draško Đuranović, vlasnik portala Analitika, Darko Šuković, vlasnik Antene M, i Đuro Vučinić, vlasnik Montene, pozvali su državne organe da reaguju nakon što je Pobjeda objavila ,,mini studiju", dokument čija autentičnost nije potvrđena i u kom jedan novinar navodno objašnjava kako se u svojim tekstovima nije podjednako bavio CKB i Prvom bankom, prećutkujući informacije koje je navodno imao o CKB banci. Šuković je čak javno bio razočaran što tužilaštvo vjerovatno neće hapsiti predstavnike tih medija, „hohštaplere" kako ih je nazvao. Možda nebitno, ali niko od medijskih profesionalaca nije pominjao da je za novinara Prva banka kao tema interesantnija, ono bar zbog toga što je kao banka tadašnjeg premijera i njegovog brata zamalo ugrozila finansijski sistem zemlje.
Zanimljivo je da su upravo portal Analitika, Antena M i Montena nakon Pobjede najplaćeniji mediji po istraživanju CGO. Analitika je prošle godine dobila preko 20 hiljada eura, od čega najviše od Ministarstva saobraćaja i Direkcije za saobraćaj, oko 12 hiljada eura.
I Montena je dobila oko 20 hiljada eura, od čega je skoro 18 hiljada eura platilo Ministarstvo saobraćaja. Slijedi Antena M sa 14 hiljada eura, od čega je najveći dio stigao opet iz Ministarstva saobraćaja.
Istovremeno, najgledanija Televizija Vijesti dobila je tek sedam hiljada eura, isto koliko i javni servis Berane.
Predstavnici Vijesti i Dana ocijenili su da ti podaci jasno pokazuju da Vlada šikanira i diskriminiše medije koje ne kontroliše.
Iako nijesmo uspjeli da saznamo o kolikoj je sumi riječ, nije teško utvrditi da se najveća javna preduzeća oglašavaju u Analitici i Anteni M. Portal Analitika je, zanimljivo, od prvog dana počeo sa velikim oglašivačima, kada broj ulazaka i posjećenost sigurno nijesu mogli biti kriterijum za oglašavanje. Tu su i dugovi od preko 800 hiljada eura koje je napravio Bega press, ugašeni distributer štampe, u vlasništvu supruge Draška Đuranovića, a pokrila Vlada pod izgovorom pomoći medijima kojima je Bega press dugovao. PzP je tada ocijenio da Đuranović ne može ostati nakon toga u Savjetu RTCG.
U prošlogodišnjoj raspodjeli novca od igara na sreću Antena M i Montena dobile su desetine hiljada eura, i to Antena M oko 45 hilajda eura, a Montena oko 35 hiljada. Direktor Montene Đuro Vučinić ove sedmice otkazao je jednu od najpoznatijih emisija na toj televiziji Oči u oči autora Marka Novakovića, nakon što je Novaković objavio tekst u Vijestima u kom je kritikovao vlast. Vučinić je objasnio da neće tolerisati angažovano novinarstvo. ,,Da mi iz neke partije kažu marš tamo, neću ti nikad u emisiju doć".
Analiza medijske scene Srbije u vremenu prije Miloševićevog pada, koju su radili tamošnji profesionalci i novinarska udruženja, pokazala je da je srpski diktator činio isto što danas u Crnoj Gori rade Đukanović i njegovi mediji. Nakon finansijskog iscrpljivanja i ukidanja sredstava od oglašavanja, uslijedila su šikaniranja i sve otvorenije verbalno i fizičko nasilje. Tako je i ovdje.
Pobjeda, Analitika, Antena M vođina su armija spasa. A bučniji su, jer i diktator zna da je vrijeme.

DALIBORKA ULJAREVIĆ, IZVRŠNA DIREKTORICA CENTRA ZA GRAĐANSKO OBRAZOVANJE (CGO)
Zloupotreba javnih finansija
MONITOR: Šta je pokazalo istraživanje Centra za građansko obrazovanje?
ULJAREVIĆ: CGO je sproveo istraživanje sa ciljem da javnost sazna koji sve mediji, produkcijske kuće i drugi subjekti učestvuju u raspodjeli novca poreskih obveznika za potrebe promocije vlasti i za informativne servise. Mislim da su problematični podaci o neravnomjernoj podjeli novca među najuticajnijim medijima i da otvaraju pitanje: koji i čiji je interes reklamirati se u medijima sa malim tiražom ili uticajem? Očigledno je da postoji različit odnos državnih organa prema pojedinim medijima i disproporcija između nivoa uticaja pojedinih medija i nivoa sredstava dodijeljenih za javno oglašavanje, produkciju i druge usluge od strane državnih organa.
Mora se vršiti pritisak na državne organe da se uspostave mjerljivi kriterijumi za trošenje sredstava. Svi zajedno, posebno civilni sektor i mediji, moramo raditi na uspostavljanju sistema javne kontrole trošenja državnog novca. Zloupotrebe javnih finansija u političke svrhe nijesu novost, ali obaveza da se protiv takve prakse borimo je suština našeg djelovanja.
MONITOR: Kazali ste da se moraju utvrditi jasna pravila i kriterijumi za raspodjelu tog novca. Kako?
ULJAREVIĆ: Novac treba raspodijeliti na osnovu povjerenja koje građani imaju u medije. Paradoksalno je da se reklamirate na mjestu gdje će to mnogo manje ljudi vidjeti. Pitanje kriterijuma je otvoreno pitanje ukupno za raspodjelu sredstava iz državnih fondova, a posebnu ulogu u objektiviziranju kriterijuma imaju upravo mediji. Ako kroz medije imate spinovanje javnosti u cilju obračuna sa ljudima, onda će jedini kriterijum biti ono što vlast kaže. Ako ocrnite jedini konkurs koji je imao kriterijume, gdje prozovete projekte organizacija koje su sredstva u najvećem broju prozvanih slučajeva dobile kao kofinansirajuća za realizaciju IPA projekata, a ni riječi ne progovorite o partijskoj raspodjeli sredstava godinama unazad od strane tadašnjeg predsjednika komisije, onda ne očekujte kriterijume. Ako priču završite tamo gdje mislite da vam je interes u tom trenutku, ogriješili ste se o profesiju i ubili istinu, i zato se u Crnoj Gori vlada silom u sprezi sa bukadžijama koji vikom pokušavaju da diskredituju one koji znaju istinu o njima i njihovim nedovršenostima, a često aboliraju krivci ili se sa njih skreće pažnja.

UCJENAMA DO PRIVATIZACIJE POBJEDE
Dosijeima na Vladu
Srđan Kusovac i njegov šef Pobjedu ne koriste samo za pritisak na neistomišljenike i kritičare režima. Paralelno sa hajkom na medije, Kusovac je posljednjih dana vršio pritisak na činovnike Vlade Igora Lukšića da bi zadržao svoje radno mjesto. Monstruozno, glavni urednik državne novine je u posljednjem tekstu zaprijetio da će ukoliko Pobjeda ode u stečaj, na naslovnoj prije toga biti objavljene čitulje i da će ,,nekog istresti iz gaća". Kusovac je pojedinim članovima tenderske komisije uputio i otvorene prijetnje da će objelodaniti povjerljive informacije o njima.
Od kupovine Pobjede bosanski Avaz Fahrudina Radončića je, prema tvrdnjama direktora te firme, bio odustao. Iz te kompanije su saopštili da nijesu znali da je Pobjeda samo u tri mjeseca ove godine uspjela da napravi preko 600 hiljada eura duga, te da bi tim tempom do kraja godine mogla napraviti novih dva i po miliona eura duga, što kupovinu Pobjede čini neisplativim poslom. Avaz nije htio da preuzme dugoročna dugovanja Pobjede od sedam miliona eura, a pregovaralo se da taj dug padne na teret crnogorskih građana.
Tenderska komisija objavila je da se nastavljaju pregovori sa Avazom. A Avaz da ih Vlada moli da se ne povlače. Prijetnje dosijeima su urodile plodom.(Milena PEROVIĆ-KORAĆ per "Monitor")

Ne odustajemo od jezika, himne i zastave. PREDRAG BULATOVIĆ KAŽE DA SU USTAVNE PROMJENE U DIJELU IDENTITETSKIH PITANJA MEĐU KLJUČNIM PROGRAMSKIM ZALAGANJIMA SNP-a

30 Aprile 2012


■ Status zastave trobojke, predstavlja istorijsko državno utemeljenje u crnogorskom nacionalnom biću, koje Đukanović pokušava riješiti najobičnijom uredbom – kaže Bulatović
------------------------------------------------------


  Ustavna pozicija srpskog jezika kao većinskog, himna, status zastave trobojke, definisanje ko su manjine, predstavljaju jedna od ključnih programskih zalaganja Socijalističke narodne partije, i lako se mogu riješiti ako vlast želi iskreni društveni dijalog koji bi rezultirao dogovorom, kazao je poslanik SNP- a Predrag Bulatović.
On je u izjavi agenciji Mina kazao da su pojedini visoki funkcioneri Demokratske partije socijalista (DPS), i najvažniji državni funkcioneri te stranke, do skoro javno demonstrirali spremnost da sa opozicijom traže rješenja u vezi tih pitanja.
– Danas imamo činjenicu da im je njihov predsjednik Milo Đukanović poručio da njegova dukljansko antievropska većina u predsjedništvu DPS-a ne samo da ne želi dogovor, nego ne želi ni dijalog u vezi pitanja koja i dalje dijele Crnu Goru. Status zastave trobojke, predstavlja istorijsko državno utemeljenje u crnogorskom nacionalnom biću, koje Đukanović pokušava riješiti najobičnijom uredbom – istakao je Bulatović.
Smatra da je to sramni i ponižavajući predlog koji razobličava Đukanovićev naum, da ni po koju cijenu nije spreman da napravi kompromis ni oko ovog pitanja, za koje navodno nudi instant rešenje.
– Politička praksa i iskustvo nas upozoravaju, da kad god DPS želi da se naruga demokratiji i izvrši pravno nasilje u cilju ostvarivanja partijskih i ličnih interesa, onda svakog četvrtka na sjednici Vlade donese poneku uredbu – kazao je poslanik SNP -a
Bulatović je pozvao premijera Igora Lukšića da iskoristi činjenicu da u opoziciji postoji spremnost za postizanje dogovora.
– Ne sa namjerom da bi ga sukobljavali sa njegovim partijskim šefom, već zbog toga što bi dogovor oko ustavnih promjena predstavljao doprinos za donošenje odluke o dobijanju datuma pregovora sa Evropskom unijom – istakao je Bulatović.
Smatra da su datum parlamentarnih i predsjedničkih izbora i uslovi pod kojima bi oni bili održani značajni za opoziciju.
– Opozicija oko datuma i uslova održavanja izbora ne smije biti popustljiva posebno zbog Đukanovićevog otvorenog stava da je njegov cilj osvajanje apsolutne vlasti od strane DPS-a – naglasio je Bulatović vjerujući da će nosioci čvrstih i jasnih izjava koje su se čule iz redova opozicije učiniti sve da takvi snažni stavovi budu pretočeni u jasna i konkretna politička djela.
– Taj cilj DPS jedino može ostvariti izbornom krađom i štimovanjem datuma i uslova pod kojima bi bili održani izbori. Iz tako proklamovanog cilja, Đukanović je posredno poslao poruku kako planira povratak na jednu od državnih funkcija, a koje će to funkcija biti zavisi od ličnih računica unutar predsjedništva DPS – a – naveo je Bulatović.
Istakao je da je adekvatnim modelom opozicije koji bi podrazumijevao motivaciju apstinenata da izađu na izbore, moguće srušiti režim predsjednika DPS -a.
– Takvu motivaciju nije moguće postići ukoliko opozicija bude razjedinjena i posvađana, što bi neminovno rezultiralo osipanjem opozicionih glasova i gubitkom političke snage – zaključio je Bulatović.
(MINA)

Kočnice na putu ka EU
Crna Gora je, uprkos kandidaturi za članstvo u Evropskoj uniji, i dalje duboko podijeljena i sukobljena oko niza važnih pitanja, a te podjele u nekim segmentima prerastaju u tenzije prije referenduma. Takvo stanje predstavlja društveni apsurd i kočnicu na daljem putu Crne Gore ka Evropi – naveo je Bulatović.

Prevazilaženje podjela je istorijska obaveza
Bulatović smatra da pomirenje i prevazilaženje podjela u Crnoj Gori, predstavlja istorijsku i političku obavezu koja mora doprinijeti stabilazaciji društvenih prilika.
– Ukoliko neko smatra da je za taj proces dovoljna politička koalicija tačno projektovanih partija koje bi sačinjavale Vladu, na način što bi ona bila prekomponovana od DPS -a i neke od partija iz korpusa opozicije, onda je lako zaključiti da se radi o političkoj namjeri koja može imati nesagledive posledice - rekao je Bulatović.

Zlikovcu nozdrve raširio kokain. LIDER PzP-a NEBOJŠA MEDOJEVIĆ TEŠKO OPTUŽIO PREDSJEDNIKA DPS-a MILA ĐUKANOVIĆA

30 Aprile 2012


■To je kriminalac koji sve radi za sebe i svoju mafijašku organizaciju 
-------------------------------------------------------


■Sad je vrijeme za ujedinjenje naroda protiv dikatora. Svi zajedno – napisao Medojević na Fejsbuku

Predsjednik Pokreta za promjene (PzP) Nebojša Medojević teško je optužio lidera DPS-a Mila Đukanovića, tvrdeći da je on „pravi zlikovac, zakrvavljenih očiju, i raširenih nozdrva od kokaina”. Nebojša Medojević je tokom debate na društevnoj mreži Fejsbuk, na profilu novinarke Milke Tadić-Mijović napisao da mu „nije jasno kako je iko mogao da povjeruje da taj lik može da napravi Crnu Goru kao normalnu državu”.
– To je kriminalac koji sve radi za sebe i svoju mafijašku organizaciju. Sad je vrijeme za ujedinjenje naroda protiv dikatora. Svi zajedno. Crnogorci i Srbi, Bošnjaci, Muslimani, Hrvati, Albanci. Svi zajedno – napisao je Medojević, koji je optužio Đukanovića da je državu podredio ličnim i interesima organizacije na čijem je čelu.
Prema mišljenju predsjednika Pokreta za promjene, o efektima Đukanovićeve „lopovske ekonomske politike” na privredu Crne Gore najbolje govori sledeći bizarni čin.
- Crna Gora je postala član Svjetske trgovinske organizacije (STO) a nema šta da izvozi i prodaje. Pokrivenost uvoza izvozom je manja od 35 odsto. Tako da ovaj prijem neće imati nikakve ekonomske efekte za Crnu Goru. Mnogo veći efekat na Đukanovićevu mafijašku privredu imala je akcija „Balkanski ratnik” jer je eliminisan najvažniji generator privrednog rasta – rekao je Medojević.
On je istakao da je težak teret spoznati propast svog naroda i države, i to još prije 20 godina, a „biti nemoćan da im pomogneš, zato što to oni sami ne žele”.
– Vidite li da nema kriminalca od ranga da me nije javno napao i prijetio po medijima. Ja ih neću hapsiti, nego ću se izboriti da tužilac bude hrabar, pošten i pravodljubiv patriota. A on će raditi po zakonu. Ni po babu ni po stričevima – kazao je Medojević.
Inače, tokom kampanje za lokalne izbore 23. maja 2010. godine, odgovarajući na Đukanovićeve komentare da lideri opozicije „bijelim košuljama i bijelim maramama zapravo već pokazuju da su se predali”, Medojević je izjavio da „mi svi znamo da premijer voli bijelo”.
Prema jučerašnjem pisanju na Fejsbuk profilu, Medojević je Đukanovića optužio da je „diktator koji je umislio da je faraon”.
– Imam osjećaj da mu sada neko kaže „gospodaru, da li biste primili volju vašeg naroda da postanete kralj Crne Gore”, da bi on bez razmišljanja odgovorio „moram prihvatiti taj teret odgovornosti kao najveći sin crnogorskog naroda. Pristajem. Proglasite me kraljem Crne Gore” – naveo je Medojević.
Diskusija na Fejsbuku krenula je nakon nedavne Đukanovićeve poruke da u Crnoj Gori postoji medijska mafija, i da bi tužilaštvo i policija trebalo da propitaju poslovanje dijela medija. Đukanović je u emisiji Atlas televizije „osuo paljbu” po predstavnicima opozicije i nezavisnih medija.
Medojević je rekao da državu treba da vode patriote, vizionari, koji znaju nešto. Kako je kazao, u 18. ili 19. vijeku možda je i neki polupismeni političar mogao da vodi države.
–U 21. vijeku države napreduju, ako ih vodi struka, poštenje i hrabrost. Imati viziju danas, nije isto kao imati viziju prije 200 godina. Danas su potrebe veće. Čitav sam život branio radničku klasu i dan-danas smatram da nema uspješne države bez socijalnog pakta između države, rada i kapitala. U opštem dobru – zaključio je Medojević.
M.V.

DPS: To su priče bolesnog čovjeka
Demokratska partija socijalista kritikovala je juče izjavu Nebojše Medojevića, ocjenjujući da je u pitanju akt čovjeka „koji nije samo politički bolestan”. Poslanik DPS-a Miodrag Vuković rekao je „Danu” da je Medojević opet pretjerao i da niko ne treba ozbiljno da uzima „to što on piše po Fejsbuku”.
–Upravo je Fejsbuk nivo ozbiljnosti tog čovjeka koji je po ko zna koji put javnosti pokazao da nije samo politički bolestan, već da ima i neke druge bolesti. Što se tiče DPS-a, on treba da se liječi – rekao je Vuković.
Prema njegovoj tvrdnji, Medojević i dio javnosti u Crnoj Gori poslednjih dana su pokrenuli medijsku hajku na DPS i Mila Đukanovića.
– Sve im je uzalud, jer se dobro zna ko je Milo Đukanović, i ko predstavlja demokratsku Crnu Goru. Zna se da je politika DPS-a Crnu Goru dovela na vrata EU i NATO, da je ona danas stabilna država. To je ono što Medojević i njemu slični nikada i ničim neće moći da ponište – naglasio je Vuković.

Samo neka nastavi
Prema mišljenju Miodraga Vukovića, godinama se na račun Mila Đukanovića plasiraju najteže kritike, pa čak i najprizemnije uvrede.
– Uprkos svemu, Đukanović je sve jači i jači, i to mu ne može nauditi. Slobodno neka Medojević nastavi svoju priču. Ovakvi istupi najviše govore o onome koji ih je saopštio, birajući Fejsbuk da tako vrijeđa ljude. Neka Medojević misli šta god hoće, ali njemu je najbolje da objasni može li da pređe cenzus na narednim izborima – rekao je Vuković.(fonte "Dan")

Zločin u cik zore. RUKOMETAŠICA MARIJA MILIĆ (19) UBILA RADMILA MITROVIĆA (47) U IZNAJMLJENOM STANU U KOJEM SU ŽIVJELI U PODGORICI

30 Aprile 2012


■ Milićeva je, kako se sumnja, nakon verbalnog, a potom i fizičkog duela potegla nož i Mitrovića ubola u vrat, direktno u aortu
-------------------------------------------------------


Potpredsjednik Fudbalskog kluba Rudar Radmilo Mitrović (47) ubijen je juče ujutro u Podgorici, kada ga je nožem izbola devetanestogodišnja rukometašica Marija Milić. Ona ga je nakon svađe i fizičkog obračuna ubola nožem u vrat, u aortu, i Mitrović je iskrvario u Kliničkom centru Crne Gore. „Danu” je iz policije rečeno da je Služba hitne pomoći brzo reagovala i stigla na lice mjesta odmah po primljenom pozivu, ali za Mitrovića, nažalost, nije bilo spasa.
Milićeva je tokom saslušanja u tužilaštvu priznala da je ubila Mitrovića.
Prema saznanjima „Dana”, ona je pred tužiocem ispričala da je prije nego je potegla nož Mitrović, navodno, udario.
Zamjenik višeg državnog tužioca Željko Tomković potvrdio je da je juče, oko 16 časova, uz krivičnu prijavu u prostorije Višeg državnog tužilaštva u Podgorici, privedena i saslušana osumnjičena Marija Milić, uz prisustvo advokata po izboru, Ratka Pantovića.
– Ona je iznijela svoju odbranu, ali o detaljima ne mogu dati bliže informacije – kazao je Tomković u izjavi za „Dan”, dodajući da je donio rješenje o njenom zadržavanju.
Mitrović i Milićeva, inače bivša rukometašica RK „Bisera”, živjeli su u iznajmljenom stanu, u Zagoriču, Piperska bb, u kojem se i desilo ubistvo..
Načelnik kriminalističke službe Područne jedinice Podgorica Branislav Živković za Antenu M je kazao da je Mitrovićevo tijelo poslato na obdukciju, a u toku je utvrđivanje činjenica i okolnosti pod kojima je došlo do ubistva.
– Po nalogu zamjenika višeg državnog tužioca u Podgorici Željka Tomkovića tijelo je upućeno na odjeljenje za sudsku medicinu, gdje je izvršena obdukcija, da bi se utvrdio stvarni uzrok smrti. Njih dvoje su prethodno bili u gradu, a nakon toga je došlo do svađe i fizičkog obračuna i u toku je utvrđivanje svih činjenica i okolnosti koje su prethodile događaju. Tužilac je to krivično djelo kvalifikovao kao ubistvo i Marija Milić će uz prijavu biti privedena nadležnom tužiocu – kazao je ranije juče Živković.
Radmilo Mitrović je u zoru zadobio ubodnu ranu u predjelu vrata i hitno je prevezen u Klinički centar u Podgorici gdje je preminuo.
On je u žižu javnosti dospio 20. aprila zbog incidenta u Pljevljima, kada je napao novinara RTV Pljevlja i dopisnika sportske redakcije „Dana” Mila Džakovića.
Napadnuti novinar je tada rekao da ga je Mitrović otvorenim dlanom udario u predjelu lijeve jagodične kosti, nakon što ga je prije toga verbalno izvrijeđao pred dvadesetak fudbalera i trenerima Rudara.
Radmilo Mitrović postao je poznat sportskoj javnosti kada je formiran Klub malog fudbala „Municipium”. Klub je sa grupom svojih prijatelja osnovao Duško Šarić, koji je i istovremeno bio igrač ove ekipe. „Municipium” je za kratko vrijeme osvojio sve trofeje u Crnoj Gori, ali nije titulu prvaka Jugoslavije, kasnije SCG. Mitrović je u početku bio zadužen za dovođenje igrača iz Srbije, jer je imao dobre kontakte sa sadašnjim selektorom reprezentacije Srbije u malom fudbalu Aleksandrom–Acom Kovačevićem. Takođe je bio zadužen i da za memorijalni turnir u malom fudbalu „Boban Ljubojević”, dovodi igrače veterane Partizana, Crvene zvezde i drugih poznate ličnosti kako bi uveličao taj sportski događaj. Poslednje dvije godine bitisanja kluba obavljao je funkciju sportskog direktora, a kada ekipa na turniru u Podgorici 2004. godine nije uspjela da se plasira u viši rang takmičenja, u Ligu šampiona, klub je rasformiran. Duško Šarić je godinu nakon toga preuzeo predsjedničku funkciju u FK Rudar. Mitrović je u Rudaru bio zadužen za transfere igrača, rad sa mlađim kategorijama, a bio je i predstavnik tog kluba u Nionu, prilikom izvlačenja parova za Evro kupove. Od prošle godine obavljao je potpredsjedničku funkciju u tom klubu.
Mitrović je kao član 28. klase završio Višu školu kopnene vojske u Sarajevu. Nije dugo službovao u JNA, a po nekim informacijima vojnu karijeru okončao je u Zaječaru. Kasnije je otišao u Francusku, gdje se oženio i imao firmu.
M.V.R.- Mi.K.- D.Ž.

Šarićev saradnik
Radmilo Mitrović je često boravio u Pljevljima, a dolaskom Duška Šarića na čelo Fudbalskog kluba Rudar izabran je za potpredsjednika kluba.
Važio je za dobrog prijatelja porodice Šarić. Mitrović je u subotu sa ekipom Rudara otputovao u Podgoricu na meč sa ekipom Mladosti.
Nakon utakmice ispratio je fudbalere Rudara i stručni štab za Pljevlja, a on je ostao u Podgorici.

Studirala u Podgorici
Marija Milić je rodom iz Pljevalja, a u Podgorici živi poslednjih godinu i student je Pravnog fakulteta. Nije ranije poznata policiji po bilo kakvim nezakonitim radnjama. Policija i danje utvrđuje zbog čega je odlučila da ubije Mitrovića. 

Spesa, Bondi supercommissario. Monti: "Sbagliato aver abolito Ici"

30 Aprile 2012


L'ex risanatore della Parmalat dovrà definire il ''livello di spesa per l'acquisto di beni e servizi''. Sarà spalleggiato dal comitato di revisione. Il governo: tagli per 4,2 miliardi nel 2012. Pressing' dei partiti sul governo. Bersani: "Non si tocchino istruzione, lavoro e investimenti perché altrimenti crolliamo". Cicchitto: "Usare il bisturi e non l'accetta". Il leader del Pd smentisce voto anticipato Alfano pressa Monti: "Basta tasse"(Adnkronos/Ign)

1 - EDISON: NUOVO QUESITO EDF A CONSOB SU OPA 0,895 EURO . 2 - EDISON: STRETTA SU REVISIONE OPA E RIASSETTO PRIMA DI ELEZIONI FRANCIA

30 Aprile 2012


1 - EDISON: NUOVO QUESITO EDF A CONSOB SU OPA 0,895 EURO 
 Spunta un nuovo quesito di Edf alla Consob sull'opa Edison. Nelle scorse settimane il colosso francese ha chiesto alla commissione guidata da Giuseppe Vegas conferma della congruità del prezzo di 0,895 euro per l'opa che dovrà lanciare sulle minoranze di Foro Buonaparte. La risposta della Commissione, a quanto si apprende, potrebbe arrivare a breve, forse già giovedì o venerdì. In quel caso i consigli di A2A potrebbero riunirsi per deliberare le modifiche all'operazione.(ANSA)


2 - EDISON: STRETTA SU REVISIONE OPA E RIASSETTO PRIMA DI ELEZIONI FRANCIA
Stretta finale sulla revisione dell'Opa e del riassetto Edison dopo l'intervento della Consob. L'obiettivo di Edf e A2A, secondo quanto risulta a Radiocor, e' quello di trovare un accordo definitivo entro venerdi' e dunque prima delle elezioni presidenziali francesi, previste per il prossimo week end. Se nei prossimi giorni, festivita' permettendo, si trovera' un'intesa, l'ipotesi e' quella di convocare i consigli di amministrazione di A2A e Edison tra giovedi' e venerdi' per il via libera finale.
La revisione del riassetto, infatti, va verso un rialzo sia del prezzo dell'Opa di Edf da 0,84 a 0,895 euro (a cui gli italiani contribuiranno con un contributo simbolico) sia di quello della transazione tra italiani e francesi, riguardante cioe' il 30,5% di Edison e il 50% di Edipower ceduto dalla stessa Foro Buonaparte. Un ritocco generale dei prezzi che richiedera' l'ok dei consigli ma che scrivera' la parola fine su una partita quasi infinita.(Radiocor)

1 - UNIPOL: CIMBRI, NO MODIFICHE PROGETTO A QUATTRO, CESSIONE RAMO AZIENDA.2 - CIMBRI, PUNTIAMO CIRCOSCRIVERE SOSPENSIONE ANTITRUST

30 Aprile 2012


1 - UNIPOL: CIMBRI, NO MODIFICHE PROGETTO A QUATTRO, CESSIONE RAMO AZIENDA
Fare un ramo d'azienda e cederlo a qualcuno'. E' il progetto di Unipol per ridurre le quote di mercato a seguito dell'integrazione con FonSai. 'Il progetto prevede l'integrazione di tutte le quattro societa' coinvolte, anche la Milano - ha precisato l'a.d. di Unipol Carlo Cimbri a margine dell'assemblea - E poi ragioniamo sulla cessione di un ramo d'azienda: parliamo di marchi, ne abbiamo 7, e di premi. Penso ci siano diversi soggetti interessati al ramo d'azienda: e' piu' facile cedere questi asset che altri'.

Cimbri ha ricordato che il piano di Unipol prevede la cessione di premi per 1,3 miliardi e si e' detto pronto a discutere con l'Antitrust le possibili soluzioni. Quanto all'eventualita' di una richiesta da parte dell'authority della cessione della Milano, Cimbri ha ribadito: 'Il progetto e' quello a quattro con Milano e su quello stiamo lavorando. Non intendiamo fare modifiche'. Secondo Cimbri dire che la compagnia che potrebbe nascere dall'integrazione a quattro sara' monopolistico 'e' eccessivo. E' un soggetto con quote molto importanti nel mercato assicurativo. Era gia' previsto di ridurre la quota nel nostro piano'.(Radiocor)


2 - CIMBRI, PUNTIAMO CIRCOSCRIVERE SOSPENSIONE ANTITRUST 
"Nei prossimi giorni collaboreremo con l'Antitrust al fine di ottenere che il provvedimento di sospensione sia circoscritto alle sole attività che producono effetti irreversibili e non a tutte le attività prodromiche al progetto". E' quanto ha detto l'amministratore delegato di Unipol, Carlo Cimbri, parlando in assemblea delle prossime mosse dopo lo stop dell'Antitrust al progetto di integrazione con Fonsai. "Questo - ha aggiunto - è quello che stanno già facendo oggi alcuni colleghi e che faremo nelle prossime giornate per poter prosegurie nella predisposizione del nostro progetto.(ANSA)


DATEMI UNO SPOT E VI SOLLEVERÒ IL MONDO - IL CAPITALISMO A COLORI QUANDO ERA IN MANO AI PUBBLICITARI

30 Aprile 2012


A New York da qualche settimana c'è una pubblicità che risveglia un incubo: la figura nera stilizzata di un uomo in giacca e cravatta precipita nel vuoto da un grattacielo. È la silhouette che ricorda Don Draper, il protagonista della serie televisiva Mad Men, arrivata alla sua quinta stagione. È dal 2007 che la stessa immagine apre il telefilm ma vederla affissa a pochi isolati da Ground Zero sconvolge l'America: troppo simile al «Falling man», la foto simbolo dell'11 settembre scattata da Richard Drew.

Eppure la campagna è a suo modo perfetta: applica i principi della big idea, il metodo pubblicitario al centro della saga di Matthew Weiner. La caduta di Don Draper è una metafora del caos in cui piomba la sua vita, cattura l'attenzione e non si cura del politicamente corretto.
Come era consuetudine negli anni d'oro del marketing e come racconta Advertising from the Mad Men Era, un cofanetto in due volumi che raccoglie vent'anni di pubblicità a stampa. In pratica il capitalismo a colori secondo Jim Heimann, editore esecutivo di Taschen America e Steven Heller, autorevole storico dell'illustrazione e del design.

Settecento pagine che attraverso immagini d'epoca, citazioni e saggi descrivono l'evolversi della comunicazione commerciale dall'approccio formale all'ironia, dal semplice bombardamento agli slogan in grado di vendere non un prodotto ma uno status sociale. Il primo volume si apre con gli annunci del dopoguerra che mostrano come nel 1950 i messaggi shirt-sleeve, in maniche di camicia, non siano più sufficienti alle esigenze del mercato.

Il Pil americano ha raggiunto i 300 miliardi di dollari, vendere è un grande affare, ma per stimolare i consumi bisogna soffiare sui desideri. Ecco le automobili presentate come «macchine da sogno» e la Guerra fredda riflessa in un annuncio della Western Elettric: «Qualcosa che i Rossi non hanno», in riferimento alla velocità delle linee telefoniche. Persino un bambino va bene per vendere sigarette: «Prima di sgridarmi, mamma, sarebbe meglio che accendessi una Marlboro».

E quando dire il falso diventa inaccettabile, i pubblicitari dimostrano all'America che il marketing intelligente è possibile. Siamo all'inizio degli anni Sessanta, nel pieno della Mad Men Era, la culla dei consumi in cui si muovono gli uomini di Madison Avenue, che sono sì creativi ma anche mad, matti. Nel telefilm Don Draper aggira i pericoli del fumo coniando lo slogan delle Lucky Strike: «It's toasted».

Poco importa che nella realtà la frase sia stata inventata nel 1917. George Lois e gli altri fanno la stessa cosa: le sigarette centos sono per chi sa godere un lungo piacere e la Pepsi è la bibita per i ragazzi della classe media che se la spassano sulle piste da sci. Si seduce il consumatore facendo leva sulle sue aspirazioni e ricorrendo all'ironia: «Lei la fa o non la fa? Solo il suo parrucchiere lo sa», strilla dalle riviste femminili la tintura per capelli Clairol. Non ci sono limiti, la creatività non lo ammette.

«L'uomo d'affari americano ha scoperto la vagina. È la nuova terra promessa. Ora stiamo puntando su quella. Ed è solo l'inizio. Oggi la vagina, domani il mondo». Così parlava Jerry Della Femina, italo-americano tra i cento più influenti pubblicitari del secolo scorso, citato alla fine del secondo volume. Un vero mad man: audace, scorretto, con pochi scrupoli e come Don Draper decisamente ingegnoso.(Stefania Parmeggiani per "la Repubblica")

1 - SPENDING REVIEW:MONTI NOMINA BONDI COMMISSARIO. 2 - SPENDING REVIEW: POCO SOPRA 4 MLD I TAGLI SPESA 2012. 3 - SPENDING REVIEW:IPOTESI COMITATO INTERMINISTERI,MONTI A CAPO. 4 - SUD: CIPE, OK 1,7 MLD PER INTERVENTI TUTELA AMBIENTE. 5 - INDAGINI,DA STIFFONI PRELIEVI DA CONTO SENATO. 6 - STIFFONI GESTI'IN 2 ANNI 3-4 MLN EURO PUBBLICI . 7 - MARONI, STIFFONI E' STATO MESSO FUORI . 8 - RAI: VIGILANZA, UFFICIO PRESIDENZA IL 2 IN VISTA RINNOVO CDA . 9 - RAI: BUTTI, INCOMPRENSIBILE OSTINAZIONE PD PER CAMBIO CDA .10 - CASO LUSI: MONTI PLAUDE INIZIATIVA MARGHERITA SU ESODATI .11 - ICE: SI INSEDIA NUOVO CDA, RICCARDO MONTI NUOVO PRESIDENTE .12 - IMU, 500 SINDACI IN RIVOLTA. PISAPIA: RISCHIO ESPLOSIONE SOCIALE

30 Aprile 2012


1 - SPENDING REVIEW:MONTI NOMINA BONDI COMMISSARIO 
 Enrico Bondi commissario per beni e servizi dell'amministrazione statale per rendere operativa la spending review.(ANSA)


 2 - SPENDING REVIEW: POCO SOPRA 4 MLD I TAGLI SPESA 2012
Ammonterebbero a poco più di 4 miliardi i tagli di spesa che il governo intende programmare per il 2012 con la spending review. L'importo, secondo quanto si è appreso, non sarà contenuto in un provvedimento ma viene calcolato definendo gli interventi previsti per quest'anno.(ANSA)


3 - SPENDING REVIEW:IPOTESI COMITATO INTERMINISTERI,MONTI A CAPO
 Il Comitato interministeriale sulla spending review avrebbe due mesi di tempo per verificare tutti gli elementi delle spesa pubblica non vincolati (come ad esempio sono pensioni e stipendi) con l'obiettivo di realizzare tagli senza danneggiare i cittadini. La struttura non sarebbe dunque alternativa all'istituzione del commissario ad hoc sulla spesa pubblica, il quale avrebbe poteri operativi

Un comitato interministeriale sulla spending review presieduto dal presidente del Consiglio dei ministri Mario Monti e composto dal ministro dei Rapporti con il Parlamento Piero Giarda, dal ministro della Funzione Pubblica Patroni Griffi, il viceministro Vittorio Grilli e il Sottosegretario alla presidenza del Consiglio Antonio Catricalà: sarebbe una delle novità, secondo quanto si apprende, che potrebbero essere decise dal Consiglio dei ministri di oggi. (ANSA)


4 - SUD: CIPE, OK 1,7 MLD PER INTERVENTI TUTELA AMBIENTE  
Un miliardo e settecento milioni di euro per interventi di tutela ambientale nel Mezzogiorno: è quanto ha stanziato il Cipe. I fondi serviranno per "223 interventi diffusi nel territorio, che contribuiscono a creare attività economica anche per piccole e medie imprese".(ANSA)


5 - INDAGINI,DA STIFFONI PRELIEVI DA CONTO SENATO 
 Il senatore Piergiorgio Stiffoni, autosospesosi nei giorni scorsi dal gruppo parlamentare della Lega Nord, avrebbe utilizzato un conto che serve di norma per rimborsare le spese dei senatori, per effettuare operazioni "sospette" come l'emissione di assegni circolari e una serie di prelievi in contanti. Le operazioni "sospette" emergono dalle indagini dai pm di Milano sui fondi del Carroccio. Gli inquirenti valutano la posizione di Stiffoni e non è esclusa una eventuale contestazione di peculato, perché si tratta di soldi pubblici.

6 - STIFFONI GESTI'IN 2 ANNI 3-4 MLN EURO PUBBLICI  
Al senatore Stiffoni, secondo quanto risulta dalle indagini dei pm di Milano, la Lega Nord aveva dato la delega ad operare sul conto, acceso presso la Bnl, su cui confluiscono soldi pubblici di pertinenza del Senato e che devono andare a coprire le spese dei senatori e in questo caso di quelli del gruppo del Carroccio. Stiffoni avrebbe così gestito, tra il 2010 e il 2011, in modo 'sospetto' secondo le prime analisi degli investigatori, tra i 3 e i 4 milioni di euro di fondi pubblici. Stando alle indagini del procuratore aggiunto di Milano Alfredo Robledo e dei pm Paolo Filippini e Roberto Pellicano, Stiffoni avrebbe effettuato una serie di operazioni 'anomale' su quel conto, movimentando assegni e facendo prelievi.

Operazioni sui cui ci sono state anche delle segnalazioni da parte dell'Uif di Bankitalia, ora agli atti della Procura. Venerdì scorso è stato sentito come teste dai pm il capogruppo al Senato della Lega, Federico Bricolo, il quale avrebbe in sostanza spiegato che lui non sapeva cosa facesse Stiffoni con i soldi del conto per i senatori del Carroccio, perché il senatore aveva la delega ad operare e la fiducia del partito.

Lo stesso Stiffoni era stato sentito a verbale una decina di giorni fa e gli inquirenti avevano, da quanto si è saputo, 'sospeso' l'audizione quando il senatore era caduto in contraddizioni, sostanzialmente 'avvicinandosi' alla posizione di possibile indagato. Ora la Procura sta vagliando per lui l'ipotesi del peculato, perché si tratta di denaro che era destinato ad un gruppo parlamentare, che ha quindi funzione pubblica.


7 - MARONI, STIFFONI E' STATO MESSO FUORI 
 Il senatore Piergiorgio Stiffoni, che si era già autosospeso dalla Lega Nord, "é stato messo fuori" e quindi sostanzialmente "espulso" dal Consiglio Federale: lo ha riferito Roberto Maroni lasciando la sede di via Bellerio. Al Consiglio Federale, ha spiegato Maroni, "é stato preso atto dell'autosospensione del senatore Stiffoni ed è stata decisa la cancellazione dal libro dei soci ordinari militanti, il che equivale tecnicamente all'espulsione".(ANSA)


8 - RAI: VIGILANZA, UFFICIO PRESIDENZA IL 2 IN VISTA RINNOVO CDA  
 Il presidente della commissione di Vigilanza Rai, Sergio Zavoli, ha convocato l'ufficio di presidenza per mercoledì 2 maggio alle 17. La seduta, spiega una nota della bicamerale, "sarà dedicata alla definizione degli adempimenti di competenza della commissione per il rinnovo del cda della Rai in vista dell'Assemblea degli azionisti convocata per il 4 maggio in prima, e l'8 maggio in seconda, convocazione". Alla commissione, in base alla legge, spetta designare sette membri del cda su nove.(ANSA)


9 - RAI: BUTTI, INCOMPRENSIBILE OSTINAZIONE PD PER CAMBIO CDA  
 "E' francamente incomprensibile questa ostinazione da parte di esponenti del Pd nel voler cambiare la composizione del cda". E' quanto sottolinea in una nota il senatore Alessio Butti, capogruppo del Pdl in commissione di Vigilanza sulla Rai, che aggiunge: "Riusciamo a capire l'imbarazzo del Pd, poiché non sa come uscire dal cul de sac in cui si è infilato, quando immotivatamente ha deciso di non partecipare al voto per l'elezione del cda in vigilanza Rai".

Ora, però, fa notare Butti "atteso che il governo, nei suoi più autorevoli rappresentanti, ha dichiarato che si procederà al rinnovo del cda Rai con questa legge e con queste proporzioni, continuare a polemizzare non serve a nulla e a nessuno. Del resto - conclude l'esponente del Pdl - la qualità dei palinsesti Rai, la consistenza dei bilanci, gli investimenti tecnologici e la particolare cura per il servizio pubblico non dipendono direttamente dal numero dei consiglieri di amministrazione". (ANSA)


10 - CASO LUSI: MONTI PLAUDE INIZIATIVA MARGHERITA SU ESODATI  
 Fonti di P.Chigi lasciano trasparire il vivo apprezzamento del Presidente del Consiglio Mario Monti per la decisione odierna del Partito della Margherita di devolvere 5 milioni di Euro a beneficio dei lavoratori privi di tutele. Nell'attuale fase di difficoltà economiche, non può che essere incoraggiata la disponibilità da parte dei partiti politici a contribuire allo sforzo generale di riduzione della spesa pubblica attraverso un gesto di solidarietà in favore delle persone più duramente colpite.(ANSA)


11 - ICE: SI INSEDIA NUOVO CDA, RICCARDO MONTI NUOVO PRESIDENTE 
E' Riccardo Monti il nuovo Presidente dell'Agenzia ICE, l' Agenzia per la promozione all'estero e l'internazionalizzazione delle imprese italiane. La nomina - è scritto in una nota dell'istituto - coincide con l'insediamento del nuovo consiglio di amministrazione dell'Agenzia, che è stato nominato lo scorso 18 aprile al quale fanno parte, oltre allo stesso Monti, anche Giuseppe Mazzarella, Maurizio Melani, Luigi Pio Scordamaglia e Paolo Zegna.

La nuova Agenzia Ice, che con la nomina del presidente e l'insediamento del Cda è ora pienamente operativa, "punta a coordinare - prosegue la nota - tutte le strategie e gli strumenti di internazionalizzazione del sistema Paese, così da supportare in modo efficace l'export e la crescita all'estero delle aziende italiane. Si concentrerà fortemente anche sull'attrazione degli investimenti diretti esteri, un settore di importanza fondamentale per la ripresa della crescita e del mercato occupazionale interno".

Riccardo Monti, 44 anni, si è laureato in Economia e Commercio all'Università di Napoli e ha successivamente conseguito due specializzazioni alla Columbia University e al Brooklyn Polytechnic di New York. Negli ultimi quindici anni, soprattutto nel ruolo di Executive Director del Gruppo Value Partners ha lavorato con Corporation e Governi di oltre 30 Paesi, in particolare nei grandi mercati emergenti di America Latina, Medio Oriente, Asia e in Turchia, su progetti di espansione internazionale. Dal 2007 è membro del Board della Robert Kennedy Foundation.


12 - IMU, 500 SINDACI IN RIVOLTA. PISAPIA: RISCHIO ESPLOSIONE SOCIALE
 Un'azione di disobbedienza contro la tassa "più odiosa", l'Imu, perchè "è ora di ribellarsi" contro un governo "dei record negativi" e dire no ad Equitalia. E' stato l'ex ministro dell'Interno e triumviro della Lega Nord, Roberto Maroni, a lanciare la proposta di una "opposizione fiscale" dalla sua pagina Facebook: un annuncio che dalla Rete è subito rimbalzato nel dibattito politico, suscitando consensi e critiche. Ad appoggiare l'iniziativa di Maroni sarebbero pronti almeno 500 sindaci, gli stessi che domani si ritroveranno a Zanica, in provincia di Bergamo, in occasione del 'Lega unita day'.

Ma, al di là del consenso interno al Carroccio, l'ipotesi di uno sciopero fiscale ha riacceso la discussione sul 'che fare' tra tutti i primi cittadini d'Italia. A iniziare dal sindaco di Milano, Giuliano Pisapia, che in un'intervista al 'Corriere della Sera' lancia l'allarme di una possibile "esplosione sociale", a settembre, nel caso in cui il governo e il parlamento non assumessero in tempi brevi delle iniziative "che vanno nella direzione di più equità e sviluppo". Pisapia lamenta, inoltre, i tagli ai comuni e chiede all'esecutivo l'avvio di nuovi cantieri per far ripartire l'economia, nonchè di pagare i crediti delle aziende fornitrici e i rimborsi sull'Iva.

Il primo cittadino del capoluogo lombardo non sposa la rivolta fiscale contro l'Imu del partito di via Bellerio perchè, dice sempre al 'Corriere', "diventa un aiuto all'evasione e non un contributo per modificare una norma ritenuta ingiusta", ma allo stesso tempo sottolinea che "di fronte a un obiettivo giusto o che risponde a un interesse generale, chi ha un ruolo istituzionale non deve alzare steccati, ma farsene partecipe se non protagonista".

L'Anci, l'associazione che racchiude i comuni italiani, è sulla stessa lunghezza d'onda di Pisapia, pronta però a lanciare una mobilitazione a Venezia, il 24 maggio, contro "una patrimoniale mascherata". Sull'organizzazione guidata da Graziano Delrio è forte il pressing di molti sindaci, anche del Sud: i primi cittadini dei comuni della Basilicata hanno chiesto "l'attribuzione totale dell'Imu ai comuni" e la rimozione del patto di stabilità.(LaPresse)

Il nuovo muro di Israele. Non hanno fatto problemi i libanesi, perché il muro alto dieci metri sarà costruito entro i confini del paese

30 Aprile 2012


La costruzione di un muro a protezione di Metulla, al confine con il Libano, dimostra l’illegalità dell’altro.

A COSA SERVE - E non hanno fatto problemi nei dintorni, perché il muro servirà unicamente a impedire che i cecchini possano sfruttare la dirimpettaia libanese Kfar Kila per fare il tiro a segno sugli abitanti di Metulla. Non che sia una pratica tanto in voga da giustificare un’edificazione del genere, ma Israele si prepara da sempre alla guerra e prima o poi qualche premier israeliano potrebbe decidere di nuovo di far campagna elettorale bombardando il Libano, ecco allora che il muro diventerebbe estremamente utile per gli abitanti di Metulla.

DIVERSO, DIVERSE REAZIONI - L’assoluta mancanza di obiezioni, anche da parte libanese, illumina la differenza con il padre di tutti i muri, quel Padre di Tutti i Muri che penetrando in profondità nella West Bank è diventato l’architrave della sua riduzione in Bantustan dove i palestinesi sono segregati e attorno ai quali possono muoversi liberamente solo i coloni israeliani.

DIFENSIVO? - Che non si tratti in questo caso di un muro difensivo è evidente fin dal suo tracciato, che non si limita certo a difendere i confini d’Israele. Così com’è evidente che il suo tortuoso tracciato, capace di circondare completamente interi villaggi palestinesi, serve ad inglobare territori e a cacciare i palestinesi.

ALTRI PROBLEMI - Intanto Israele ha avuto il dubbio onore di essere citata dal commissario ai Diritti Umani Navi Pillay insieme a Bielorussia, Zimbabwe, Egitto, Etiopia e Venezuela tra quei paesi che stanno restringendo la libertà delle ONG che si occupano della promozione dei diritti umani. Una compagnia che la dice lunga sulla salute della democrazia israeliana.

I preti baby pensionati a carico nostro. Sacerdoti e soldati. I cappellani militari in Italia. Fra pensioni in anticipo, stipendi da ufficiali e seminari specializzati. Tutto a carico dello Stato.

30 Aprile 2012


“Non discuterò qui l’idea di Patria in sé. Non mi piacciono queste divisioni”, scriveva Don Lorenzo Milani, nel 1965: “Se voi però avete diritto di dividere il mondo in italiani e stranieri allora vi dirò che, nel vostro senso; io non ho Patria e reclamo il diritto di dividere il mondo in diseredati e oppressi da un lato, privilegiati e oppressori dall’altro. Gli uni son la mia Patria, gli altri i miei stranieri”. La sua lettera, e la sua invettiva, era rivolta al consiglio dei Cappellani Militari in congedo della Toscana, che aveva scritto in quei lontani anni ’60 parole di fuoco contro l’obiezione di coscienza. Molta acqua è passata sotto i ponti, ma i cappellani militari non sono certo cambiati, e anzi, sono aumentati. Una figura ibrida per definizione, ufficiale e sacerdote, prete e militare. Dietro una definizione generica, storie di uomini di Dio spesso al fronte.

PRETE E SOLDATO - Eppure, una storia non certo mancante di controversie. Perché, per dirne una, un sacerdote che riesca ad essere inquadrato nei ranghi militari diventa automaticamente assegnato al grado di tenente. Senza concorso pubblico, per esempio, ma con il grado, le mostrine, le divise, gli onori economici di un tenente di piena carriera. Senza averne gli oneri perché, come vedremo, è raro trovare un cappellano militare che imbracci un arma da guerra e dia ordini; e in ogni caso, il suo compito non è esattamente quello. Anche se di eccezioni alla regola ce ne sono. Ma ci sono anche i nomi eccellenti, come quello di Angelo Bagnasco, presidente della Cei, con un passato di assistente militare: che però non ha problemi, per così dire, a portarsi gioiosamente sul groppone, vista la pensione di extralusso che questo status comporta. Ne parlava la settimana scorsa l’Espresso. “Pensioni e stipendi di tutti i sacerdoti e, soprattutto dei vescovi che comandano, toccano la cifra di ben 15 milioni di euro all’anno. E abbondano i casi di babypensionamenti”, scriveva il settimanale del gruppo editoriale che mette in edicola La Repubblica.


BABY PENSIONE - “Tra questi babypensionati spunta il presidente della Conferenza Episcopale Italiana, Angelo Bagnasco, che dal 2003 al 2006 è stato anche arcivescovo ordinario militare, cioè reggente della diocesi, per legge equiparato ad un generale di corpo d’armata. Un ruolo del genere si aggira sui 190mila euro lordi di stipendio all’anno, quello che riceve l’ordinario attuale, monsignor Vincenzo Pelvi. Come pensione, si parla di oltre 4mila euro lordi al mese, ma Bagnasco prende di meno perché non è arrivato ai venti anni di servizio. Detto questo, raggiungendo nel 2006 i sessantatre anni d’età ha avuto diritto al vitalizio sostanzioso con soli tre anni di contributi, e come lui tre generali predecessori: i monsignori Gaetano Bonicelli (sette anni di contributi), Giovanni Marra (otto anni) e Giuseppe Mani (otto anni)”. Non male, per un sacerdote – militare.

VITA DA CAPPELLANO - Ma cosa fa un cappellano militare? Quale è, esattamente, il suo compito? Le parole del codice dell’Ordinamento Militare sono scarne, e poche: l’impiego di un cappellano militare consiste “nell’esercizio del ministero sacerdotale in qualita’ di cappellano militare”. Bella forza. Dobbiamo rivolgerci ai forum dei militari per avere un racconto in prima persona, per capire dalle voci dei soldati quale è il ruolo di un cappellano militare: “I cappellani militari hanno un ruolo fondamentale nelle FF.AA”, si legge: “Essi collaborano con i comandi nella gestione del personale fornendo un adeguato supporto morale al personale, sopratutto quando in [ci si trova in ]situazioni critiche. Essi sono sempre stati in prima linea in missione (un gruppo navale in missione per lungo tempo ha sempre un cappellano militare al seguito) che ascolta il personale e riporta al comando le situazioni critiche (ho avuto casi di sottufficiali in “sofferenza” che hanno risolto la loro situazione grazie all’interessamento dei cappellani)”. C’è la storia coraggiosa di Don Sergio, del cappellano della San Marco, i marò insomma, che “seguiva sempre le truppe a bordo delle navi da sbarco e sbarcava con loro o con l’AAV7 o con l’elicottero avendo, anche lui, conseguito il brevetto ANF”. Prete e soldato.

 SIAMO UOMINI O CAPORALI? - Quel che è certo, da codice, è il grado: il grado che gli appartenenti a questa complessa struttura, questa diocesi incardinata nell’esercito ma interamente a carico della Pubblica Amministrazione – Ministero o sue articolazioni provinciali – ottengono senza dover passare tutta la trafila dei propri confratelli laici. I colorati schemi di Wikipedia, completi di mostrine corrispondenti, ci mostrano l’incardinamento a ruolo dei cappellani militari per Esercito, Marina Militare, Aviazione, Carabinieri e Guardia di Finanza.

 Dunque il vescovo della Diocesi Militare, attualmente monsignor Vincenzo Pelvi, è equiparato per titolo, stipendio e pensione ad un generale di corpo d’Armata – che ora si chiama tenente generale; giù giù fino al semplice cappellano che come dicevamo vale comunque quanto il primo degli ufficiali. Differente il caso delle suore che, essendo donne, non possono che essere marescialli, mica possono essere equiparate ai loro colleghi maschi. Logico, oppure no.

SOLDI DI TUTTI - Come potrebbe mancare di logicità l’esistenza stessa di un corpo di “sostegno spirituale” del soldato italiano non cattolico: probabilmente un effettivo di salda fede sarà spesso rincuorato dalla possibilità di partecipare all’eucarestia domenicale anche sotto le armi, né è da sottovalutare, senza retorica, la forza del supporto morale di un sacerdote in zone di guerra; ma i suoi commilitoni non credenti potrebbero chiedersi perché i soldi delle loro ritenute fiscali debbano finanziare gli stipendi e le pensioni di questo nutrito gruppo di sacerdoti in divisa (“Il servizio dell’assistenza spirituale alle Forze armate dello Stato, istituito per integrare, secondo i principi della religione cattolica, la formazione spirituale delle Forze Armate stesse, è disimpegnato da sacerdoti cattolici in qualità di cappellani militari”, dice la legge istitutiva dell’Ordinariato). Ma a quanto ammonta l’esborso per lo Stato a causa di questi effettivi?

DATI MANCANTI - Questo è il bello, in parte non si sa e si hanno solo stime: perché se è vero che il trattamento economico e pensionistico del personale religioso militare è assolutamente equiparato a quello civile, ottenere una quantificazione numerica è estremamente difficile. In una risposta ad un’interrogazione parlamentare in tema, richiesta da Maurizio Turco, radicale e cofondatore del Partito per la Difesa dei Militari, pubblicata anch’essa dall’Espresso, il neoministro alla difesa Giancarlo de Paola ha ammesso che l’intera gestione del conto è devoluta all’Ordinariato, ovvero alla diocesi, e che dunque l’Inpdap, sostanzialmente, paga in bianco. “Per quanto concerne il costo previdenziale complessivo”, dice il ministro, “non potendo acquisire dati attendibili da parte del predetto ente erogatore, a mero titolo collaborativo, il citato organo tecnico amministrativo ha eseguito una stima approssimativa, tenuto conto che la misura del trattamento pensionistico è strettamente correlata al trattamento economico percepito all’atto della cessazione. (…) Tuttavia, in relazione alla stima effettuata, l’importo annuo lordo del trattamento pensionistico ordinario e/o privilegiato del personale in parola dovrebbe ammontare a circa 43.000 euro lordi procapite”. Il che moltiplicato per i “4 ordinari militari” (fra cui Bagnasco) “n. 4 vicari generali, n. 8 ispettori e circa n. 140 cappellani militari” cessati dal servizio negli ultimi vent’anni, e sommato agli stipendi, va a totalizzare secondo Turco “più di 15 milioni di euro all’anno” che, commenta l’esponente radicale, potrebbero ben essere addossati alla chiesa cattolica che li potrebbe pagare con l’otto per mille.

 IL SEMINARIO - Della natura ibrida di questi commilitoni si sono accorti anche gli stessi militari che ne discutono animatamente nei loro forum. Forse non tutti sanno che alla Cecchignola, quartiere militare romano, c’è addirittura il seminario dell’Ordinariato, che attualmente accoglie 10 seminaristi provenienti da tutt’Italia che studieranno discipline teologiche – non militari, a meno che nella “Pontificia Università Teologica della Santa Croce ” o alla “Pontificia Facoltà Teologica San Bonaventura Seraphicum” ci siano corsi di armamenti – effettueranno servizio domenicale presso i militari e le loro famiglie e poi saranno avviati alla carriera militare. Esistono dunque due tipi di cappellano, “quelli che sono parte integrante dell’ordinariato, essendo incardinati in esso; e quelli che prestano servizio nell’ordinariato, restando però legati alle proprie diocesi di provenienza o agli istituti religiosi di cui fanno parte”. Secondo i commenti leggibili nei forum dei militari, la prevalenza dei cappellani “ sono entrati nell esercito dopo che erano gia’ preti,in pratica dopo aver fatto il seminario”, il che renderebbe i dieci della Cecchignola, in pratica, una forza sceltissima pronta ad occupare un posto di tutto rispetto per qualifiche e trattamento economico.(Dario Ferri per "Giornalettismo.com")